Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

X 333 X

vol te houden, Dus kunde ik 'er, in geen opzigt , «andenken , om die plaats te ontruimen', alvoorens dezelve aangetast werd. Het geringfte nadenken zal aanftonds toonen, dat, zelfs wanneer ik die ftad al eenshad willen ontruimen, toen dezelve aangevallen werd, en het klaarblykelyk was, dat de vyand zich daarvan zou meester maaken , het my egter onmogelyk zou geweest zyn, om dit met eenige vrugt te beproeven,

Ik moest naturelyk tot het uiterjle wagten, alvoo* rens ik 'er aan denken kon , om de ftad te ontruimen doch zou het my op dat tydftip mogelyk geweest zyn, myne gehcele bezetting , welke op alle punten ter verdediging vcrfpreid was, by een te brengen ? Werd ik hier geftadig in het uitöeffenen myner ambts - verrigtingen gehinderd ? Onderfchepte het graauw niet alle myne bevelen ? Had de vyand niet alle militaire maatregelen genomen , die ftrekken konden, om my den te rug togt naar Höchst, of naar het Dartnftadtfche af te fnyden ?

Voor zeker ware het my wel mogelyk geweest, om alleen te ontkomen, enmy door de byzondere vlugt uit Frankfort aan eenen dood te onttrekken, dien ik even zo onvermydelyk, als na by oordeelde; doch zodanig eene lafhartige daad zal nimmer in myn hart opkomen. Ik had befloten, my onder de puinhoopen der ftad, welke my ter verdediging was toevertrouwd, te begraven, zo het my niet aan middelen ontbroken had, om die langer te verdedigen, of met de braave Rcpublicainen , over welke ik de eer had, het bevel te voeren , om te komen. Ik was overtuigd , dat ik fncuvelcn zou op het oogenblik, wanneer de vyand de ftad binnen trok, en verwagtte voltrends de wetten des oorlogs, dat dit gewis

Sluiten