Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

—C I04 )—

uwe F a n n ij gelukkig te maaken, die u zo teder bemint, als oit eene goede Dochter haare Moeder lief gehad heeft,"

Fort vel gevoelde wel ratch, dat hij zijn leeven aan Misf Selton te danken had. De treurige gedachten des doods waren geheel van hem geweeken; *ij wenschte te leeven ? om haar gelukkig te maaken. Hij had reeds lang beflooten, zijner Fannij alles te ontdekken; maar de voorzichtigheid wederhield hem; want hij .kende haar hart nog niet genoeg. Hij trachtte , alvorens hij haar zijne liefde openbaarde, eerst haare neigingen te doorgronden, want zij alleen maakte hem het leeven aangenaam; zij alleen fchonk hem het vooruitzicht op nog gelukkiger dagen.

•In rust en eenzaamheid wordt ons hart lang» hoe gevoeliger. Fort vel was onophoudlijk bij zijne Fannij, en wanneer hij haar oit verliet, zo gefchiedde zulks enkel, om aan zijnen verliefden hartstogt des te vrijer bot te vieren. Fannij gevoélde voor hem dezelfde genegenheid , en was — zonder zulks eens gewaar te worden — reeds enkel liefde. Hij konde haar niet langer zien, zonder haar de neiging van zijne ziel te ontdekken. Hij zoude reeds zijn geheele hart voor haar bloot gelegd hebben , indien hij niet gevreest had, dat zij voor hem niet eo veel gevoelde, als hij wel wenschte. Hartelijk wenschte hij , dat gene aan de liefde verfchuldigd te zijn, welk hij van haare dankbaarheid verwachtte. Eindelijk kwam het beflisfend oogenblikj Fort vel werd de gelukkigfte fterveling, want — Misf Selton beminde hem. Zij dankte den Hemel, dat hij haar tot het

werk'

Sluiten