Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

-C 532 )-

Bij deze onbermhartigheid , intusfchen , gevoelde hi], bij aanhoudendheid, eene geheime vrees voor ie goddelijke ftraffen. Hij verzuimde geen bid-uur, nam alle uiterlijke teekenen van vroomheid in acht, en was reeds driemaal in bedevaart getrokken naar de tempelen en graven der Propheeten. Met dat alles , bleef Karasan een voorwerp van algemeene verachting. Hoe ijverig hij zich, na alle de hoeken in zijn huis met eenen bevreesden argwaan doorfnuffeld , en zijn' deur tot zevenmaal geflooten te hebben, naar de Moskee begaf, werd hij door een' ieder' met eenen ftillen haat aanfchouwd. Geen Arme, die hem voorbijging, bad hem om een almoes, en, fchoon door de ganfche Stad bekend, werd hij door niemand gegroet.

Op deze wi'ze, had hij eenige jaaren geleefd, en daardoor bij ieder', die van hem fprak, den naam van den gierige Karasan ontvangen, wanneer hij, zeer onverwacht, door Bagdad openlijk liet omroepen: „ dat hij, midden in de Stad, een prachtig huis betrokken had, om, in deze zijne nieuwe wooning, de Armen te fpijzigen en de Vreemdelingen te herbergen." Welhaast vloeide het Volk in menigte naar zijn voorhof, alwaar hij den hongerigen brood uitdeelde, en de behoeftigcn met nieuwe kleederen begiftigde. Zijn oog blikte met mededogen op hunnen nood, en zijne wangen gloeiden van een weldaadig vuur. Een ieder aanfchouwde deze verandering met verbaazing, en het blijde gemurmel der ontallijke menigte verhief zich, als het gedruisch van den naderenden donder, tot een luid gejuigch van

vreug-

Sluiten