Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

-C 475 )-

Bit broos, vermolmend leem, dit (lijk, dat wij betreden,

Beroerde nooit een fchok, die de edler ziel vervoert. Beweging! uwe wet fchiep alle wentelingen,

Die s'menfchen ftaarend oog ooit inde ftof aan fchouWt, Dus fnelt een waereldbol, door twee vereende krachten

Gedurig voordgeftuwd, om zijne zon daar heên. Dan IJ , ontzettend iets! mijn immer denkend aanzijn>

6 Neen! U prangt de boei dier loden zwaarte niet! Steeds blijf: uw werking vrij: uw wil veracht die ketens „

Kiest, mint, verwerpt en fchuwt, met éénen enklen wenk, Dat ook de omembre vlucht voor weinig fnelle jaaren

Dit aardsch, vermolmend kleed aan 't denkend ik ontroof; Dat hun geducht bevel, uit eertijds vreemde deelen

Dit ongekend beftaan een nieuwe wooning fchenk': Neen tijd! uw ijz'ren vuist zal nooit mijn ziel vervormen;

Hoe vaak, op uw gebod, dit ligchaam wislcn mag, Die ziel blijft ongefchokt; _ Steeds denkt het zelfde weezen,

Dat eenmaal fcheemrend dage aan zijner Voedfters borst: En, kon een ftoflijk deel nooit andre vruchten geven,

Dan, welke uit ftof gekneed, en ligt gefcheiden zijn? Kiemt fteeds uit 't kostbre ziad, in 's aardrijks fchoot verborgen ,

Of boom, of plant, en dus een deelbaar iets, hervoord: Vanwaar dan, dat een hand — hoe vlug, hoe zeer bedreven,

Geen enkel denkbeeld fplitst, dat uit die ziel ontftaat ? Hier, Vrijgeest', toon uw kracht: vergruiz', deeruwgedagten!

Gij zwijgt en bloost: — gevoelt, erkent ge uw magt te kleen? ??cen, neen , mijn rustloos zijn! —ó grootsch, onpeilbaar Weezen! —

Alleen voor 't zajt gevoel van goed en fchoon geftemd!

lis fzïieïlM'i

Sluiten