Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dend en overbodig lezen van Romans, welk thands zelfs tot den geringen Burgerftand is overgeflageri , is gewislijk daarvan de voornaamfte oorzaak. De aandoenlijke toon , waarin zeer veelen dier verdichtte gefchiedenisfen gefchreven zijn, en waardoor de onderfcheiden liefdesgevallen, die meestal de hoofdonderwerpen zijn , zicti bijzonderlijk onderfcheiden; die zagte toon, welke zo weinig gefchikt, om het verftand te fcherpen, als daartegen juist in Haat is, om het teder gevoel uittelokken en te voeden ; de zinlijke beeldnisfen der liefde , welke daarin worden afgefchetst ; de verleidende taal , welke deze liefde gewoon is te fpreken; dit a !cs Hemt de ziel der Lezers, en vooral der Lezeres/en , maar al te zeer tot zoortgclijke gewaarwordingen. Men gevoelt van tijd tot tijd eene heimlijke neiging', om op gelijke wijs den rol van minnaar en minnares te fpeeleu, of men is reeds zeifin dergelijke liefdesgevallen gewikkeld geweest, en vindt dus — welk eene groote vreugd ! -- zijn eigen geliefkoosd beeld in den Roman weder. De naauwe verknochtheid van veele harten aan elkander', de gefchetfte fymphalie, die allernaauwfte aanéénftrengeling van hart en ziel vleit onze eigenliefde. Wij beijveren ons, even als d« helden in den Roman , veroveringen te maaken , en , eer wij het bemerken, ziin wij reeds aandoenlijke dwaafen geworden. — Welk eene les voor Ouders en Opvoeders, om in dit ftuk ten uiterlk-n behoedzaam te wezen! —

Om aan deze zedenlijk' oorzaaken haare verleider-de kracht te benemen , is geen ander middel H 5 ove-

Sluiten