Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

-( 2H

Goede Hemel! Welke zorgen benevelden den dag van het vaarwel, waarop zij' de vaderlijke paden van het zuiverst genoegen moesten verlaten ; waarop de arme verdreevenen, van alle gelukzaligheid beroofd, van hunne hutten niet kouden fcheidenj dezelven met inwendige ontroering voor de laatfte maal aanfchouwden; een langduurig affcheid namen ; te vergeefsch wenschten, om, aan gene zijde der Atlantifcke Zee, woonplaatfen, als dezen, te zullen wedervinden, en nog voor het gezicht der verdere diepte ijsden, te rug keerdennen weenden, en nog eens te rug kwamen, om bittere traanen te ftorten.

De braave oude Vader maakte zich het eerst van allen gereed, om de nieuwe waereld intetreden,, en weende over het rampzalig lot der anderen; want, wat hem zelf betrof, hij verlangde, door het bezef zijner deugd getroost , alleen naar de beter gewesten aan gene zijde des grafs. — Zijne beminlijke Dochter, nog beminlijker in haaren rampfpoed— de tedere gezellin zijner hulpelooze jaaren —ging onder een diep ftilzwijgen , en zonder zich over haare fchoonheid te bekommeren, aan zijne zijde, en verliet de omhelzingen van eenen Geliefden voor die van eenen Vader. — De Moeder beklaagde zich luidkeels over haar ongeluk, en zegende de hut , welke alle genoegens opleverde : zij kuschte haare onnozele kleenen, onder het plengen van ontelbaare traanen , en omarmde hen — die baar door den rampfpoed nog dierbaarer waren, dan oit — met de vuurigfte liefde; terwijl haare tedere O 2 Gade

Sluiten