Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ben daaruit de energie-omzettingen der hersenen willen berekenen. Veel is daar niet bij uitgekomen. Alleen het grondfeit, dat psychische processen met vermeerderde warmteproductie der hersenen gepaard schijnen te gaan. Kortom, er zijn tal van aanwijzingen, dat de zenuwcentra werkelijk bij hun arbeid zetel zijn van stoffelijke omzettingen waarbij materiaal met groot chemisch arbeidsvermogen verbrand wordt tot stoffen met minder gebonden energie. De vrij gekomen energie moet dan gediend hebben voor den arbeid der centrale zenuwprocessen.

Tot zoover gaat alles goed. Maar de moeilijkheid begint zoodra men van de onderstellingen afdaalt op het terrein der nuchtere wezenlijke feiten. Dan blijkt dat men de door den meest ingespannen hersenarbeid verbruikte energie niet heeft kunnen meten. Amerikaansche physiologen beschikken over kamergroote calorimeters, waar een of meer menschen dagen lang vertoeven kunnen. Gedurende dien tijd wordt de energie-omzetting dier tijdelijke gijzelaars der wetenschap van uur tot uur nauwkeurig bepaald. Elke zelfs geringe lichamelijke arbeid gaf daarbij een duidelijken uitslag van den calorimeter te zien. Maar men slaagde er niet in eenigen invloed te ontdekken van den hardsten denk-arbeid gedurende uren aan één stuk voortgezet.

Heeft dus de domme menigte toch gelijk, die meent, dat denken en luieren.... even moeilijk zijn? Neen. Het mag zijn, dat de intellectueele arbeid niet rechtstreeks in brandstof te ramen is. Maar de gevolgen van herseninspanning voor het geheele organisme zijn even onmiskenbaar als die van den spierarbeid. Gedurende intellectueelen arbeid neemt het aantal hartslagen per minuut toe, de bloeddruk wordt ook hooger, de lichaamstemperatuur stijgt misschien ook iets. Na langen ingespannen intellectueelen arbeid neemt de hartswerkdadigheid af, de spierkracht vermindert, de scherpte der zintuigelijke waarnemingen neemt af. Kortom, wie hard met zijn hersenen gewerkt heeft, vertoont talrijke onmiskenbare kenteekenen welke harden spierarbeid eigen zijn.

Waarop berust deze vermoeienis van psychischen oorsprong? Waarschijnlijk op chemische afbraakproducten, welke bij den arbeid der zenuwcentra in den bloedstroom geraakt zijn en over welker aard wij evenmin iets

Sluiten