Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

muziek, die immer klinkt in de dienende ziel als een bron van verheffing en vreugde, boven alle wisselvalligheden van het aardsche bestaan uit. Wanneer wij die „levende kerk" binnen in ons hebben, wanneer wij waarlijk „levende tempels" zijn, dan kunnen wij ons op elk tijdstip, waarop onze aandacht niet noodzakelijk wordt vereischt voor wereldsche zaken, terugtrekken in dat geestelijke huis, niet met handen gemaakt, en ons laven aan de daar heerschende harmonie. Wij kunnen dat vele malen per dag doen en aldus voortdurend de harmonie herstellen, die door de botsingen in het dagelijksche aardsche verkeer met de menschen telkens wordt verstoord.

Hoe zullen wij dan dien tempel bouwen en hem vu len met de hemelsche muziek, waarnaar wij zoozeer verlangen? Wat zal ons daarbij helpen en wat ons belemmeren? Dit zijn de problemen, die om een practische oplossing vragen en wij zullen trachten om dat antwoord zoo duidelijk en practisch mogelijk te geven, want het gaat hier om een uiterst belangrijke zaak. De kleine dingen zijn juist bijzonder van gewicht, want de neophiet moet zelfs met de onbeteekendste dingen rekening houden. Wanneer wij een lucifer aansteken bij een sterken wind dan wordt zij uitgebluscht, nog vóór zij behoorlijk is gaan branden, maar wanneer een klein vlammetje in een bosje hout wordt gebracht en dan gelegenheid krijgt om in deze beschuttinq grooter te worden, dan zal een opstekende wind de vlam aanwakkeren in plaats van uit te dooven.

Sluiten