Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoe gespannen zaten wij het uur te verbeiden, waarop wij de giften zouden ontvangen, die afkomstig waren, zooals wij wisten, van Sinterklaas, de geheimzinnige universeele weldoener, die het speelgoed bracht voor het komende jaar! Hoe zouden wij het hebben gevonden, als onze ouders ons de poppen zonder armen en beenen en de gebroken trommen van het afgeloopen jaar hadden gegeven? Wij zouden het zeker hebben gevoeld als een verpletterend ongeluk en het zou in ons in ons een gevoel van beschaamd vertrouwen hebben achtergelaten, zoo hevig, dat zelfs de tijd moeite zou hebben om dat weder te doen verdwijnen; toch zou dit nog niets zijn vergeleken bij de cosmische ramp, die over de menschheid zou komen, wanneer onze Hemelsche Vader in gebreke zou blijven om den nieuw geboren Christus te bestemmen voor onze cosmische Kerstgave.

De Christus van het vorige jaar kan ons evenmin redden van den hongersnood als de regen van het vorige jaar opnieuw den bodem kan doordrenken en de millioenen zaden kan doen zwellen, die in de aarde sluimeren, wachtende op de kiemende werkingen van het leven van den Vader om hun groei te beginnen; de Christus van het vorige jaar kan niet opnieuw in onze harten de geestelijke aspiraties ontsteken, die ons voortdrijven naar het groote Doel, evenmin als de hitte van den afgeloopen zomer ons nu op dit oogenblik kan verwarmen. De Christus van het vorige jaar gaf ons Zijn liefde en Zijn leven tot den laatsten

Sluiten