Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar zij passen in de kromme, die het verband tusschen de periode en de lichtkracht aangeeft. Tengevolge daarvan kon dezelfde methode worden uitgebreid om de afstanden van bolvormige sterrehoopen te meten. Het zwakke punt is de bepaling van het nulpunt van de schaal. Dit moet uit de bekende afstanden der cepheïden gevonden worden, maar daar de meeste cepheïden zeer kleine parallaxen hebben, is de directe bepaling van hun afstand zeer onzeker, en moet deze gevonden worden uit hun eigenbewegingen. Dit brengt echter alle moeilijkheden van de fundamenteele astronomie in het probleem, zooals de systematische fouten in de declinatie enz.

Nadat wij nu dus zeer kort en oppervlakkig de nieuwe hulpmiddelen, die het moderne onderzoek ter beschikking staan, hebben beschreven, gaan wij verder de voornaamste resultaten te beschouwen, die daarmede verkregen zijn.

De voornaamste ontwikkeling in onze opvattingen aangaande de afmetingen en de bouw van het sterrestelsel direct na Kapteyn's onderzoekingen, is te danken aan Shapley's werk, waarvan de resultaten in een reeks

Sluiten