Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schillende werkers en instellingen over de geheele wereld, maar ook samenwerking tusschen voorgangers en opvolgers om de problemen op te lossen die juist uit de aard der zaak meer dan de levensduur van één mensch vragen. De astronoom is zich, terwijl hij werkt aan zijn eigen taak, hetzij hij lange berekeningen uitvoert, theorieën en hypothesen opstelt, of geduldig waarnemingen verzamelt in dagelijksche routine, altijd bewust tot een gemeenschap te behooren, welker leden, gescheiden in ruimte en tijd, zich desondanks verbonden voelen door een zeer reëele band, bijna een van bloedverwantschap. Hij werkt niet voor zichzelf alleen, hij laat zich niet uitsluitend, en zelfs niet in de eerste plaats leiden door zijn eigen inzicht of voorkeur; zijn werk is altijd gecoördineerd met dat van anderen als een deel van een georganiseerd geheel. Hij weet, dat wat zijn speciale werk ook mag zijn, hij altijd een schakel is in de keten die haar waarde ontleent aan het feit, dat er een andere schakel aan de linker en een aan de rechter zijde is. Het is de ketting die belangrijk is, niet de afzonderlijke schakels.

Het is niet twijfelachtig dat op het huidige

Sluiten