is toegevoegd aan uw favorieten.

Het geestelijk rituaal der vrijmetselaren onder het Groot-Oosten der Nederlanden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bouwd. Ik vind deze verklaring niet erg aantrekkelijk maar ik zou aan de uitspraak niets durven veranderen wijl ik te zeer overtuigd ben van de mogelijkheid dat zij later beter begrepen wordt.

En dan volgt de groote vraag, waarop het vooral aankomt: "Als een Meester verloren was, waar zoudt ge hem wedervinden?"

,,Tusschen den Winkelhaak en den Passer."

Het oude rituaal zegt dit woordelijk zoo in de opening maar zegt elders: „Tusschen Winkelhaak en cirkel".

Dat dit laatste woord een verkeerde overzetting is van Passer, waarmee men cirkels trekt, zou ik niet beslist durven zeggen, maar men moet kiezen en dan is door de CHA de Passer gekozen omdat deze te zamen met den Winkelhaak vol diepen zin is. terwijl de Cirkel der Oneindigheid in dit verband niet volkomen wordt begrepen. Eigenaardig is het dat hier in tegenstelling met de gewone uitdrukking de Winkelhaak het eerst wordt genoemd, maar het komt mij voor dat dit bij de opening juist is; in de sluiting bij een overeenkomstige (niet volkomen gelijke) vraag wordt de volgorde omgedraaid. Hier in de opening staat het aardsche, het Licht in het aardsche / van den Winkelhaak, voorop.

Inderdaad zullen we later den Meester, den neergeslagen Cand.\, tusschen den Wink.\ en den P.\ op het Tableau wedervmden en dan is het duidelijk dat thans moet volgen het woord van den A.\ M.-.: „Bbr.-. Opzz.\ helpt mij dan de Lichten van den Winkelhaak ontsteken". De Passer tusschen A.\ M.\ en Opzz.-. is er al, is er altijd; de Winkelhaak moet worden gevormd om den Meester te kunnen vinden.

In de lagere graden werd dezelfde uitdrukking gebruikt: „Helpt mij dan de Lichten van den Winkelhaak ontsteken" en daar was het om de Loge te kunnen openen, de loge in ons, hier is het om den Meester — ook in ~ bunnen vinden; we komen hier op hooger plan. Als dit is geschied is het: ,,De tijd van den volmaakten