is toegevoegd aan uw favorieten.

Bijdragen uit de geschiedenis der vrijmetselarij

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eenzaamheid moet doorstaan, opdat hij voor immer moge opstijgen tot de volheid der onsterfelijkheid. Deze vreeselijke en wonderbare ervaring is de werkelijkheid welke slechts uiterst flauw weerspiegeld wordt in den M.-graad; door de poort des doods wordt hij opgeheven tot de eeuwige heerlijkheid der Opstanding.

Zekere gedeelten van het rituaal dezer Vierde Inwijding volgens den Egyptischen ritus waren zonderling verwikkeld met de Christelijke leeringen en werden volkomen verstoffelijkt en verwrongen, ongeveer zooals de legende van Osiris in Egypte zelf geheel verdraaid was geworden. Het voorschrift voor dit gedeelte der Inwijding luidde als volgt:

„Dan zal de candidaat op het houten kruis gebonden worden, hij zal sterven, begraven worden en nederdalen in de onderwereld; na den derden dag zal hij teruggebracht worden van de dooden en ten hemel worden opgenomen om de rechterhand te zijn van Hem uit Wien hij kwam, daar hij geleerd heeft de levenden en de dooden te besturen."1)

Gedurende de ceremonie ging de candidaat liggen op een houten kruis, dat uitgehold was om Zijn lichaam te kunnen opnemen en steunen. Zijn armen werden slechts losjes gebonden met touwen, welker uiteinden men los liet hangen om het karakter der vrijwilligheid van het offer aan te geven. De candidaat verviel dan in een trance, verliet het stoffelijk lichaam en ging in vol bewustzijn over naar het astraal gebied. Zijn lichaam werd naar beneden gedragen in een gewelf onder den tempel en in een reusachtige sarkofaag gelegd, waar het drie dagen en drie nachten in den schoot der aarde bleef liggen.

Gedurende den mystieken dood van het lichaam maakte de candidaat vele vreemde ervaringen in de

') Mgr. C. W. Leadbeater: De Christelijke Geloofsbelijdenis, blz. 80.