is toegevoegd aan uw favorieten.

Bijdragen uit de geschiedenis der vrijmetselarij

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de mystieke oproeping van binnen uit te ontvangen. Wanneer men denkt aan de toestanden van dien tijd, kan men gemakkelijk de reden voor die geheimhouding begrijpen. De Romeinsche Keizers, bijvoorbeeld, wisten van het bestaan der Kleine en der Groote Mysteriën en verlangden uitdrukkelijk er in ingewijd te worden. Wij weten uit de geschiedenis, dat vele Keizers nauwelijks van zoodanige geaardheid waren dat men hun kon toestaan een leidende rol te vervullen in een godsdienstig lichaam, doch het zou voor de hiërophanten der Mysteriën zeer moeilijk geweest zijn aan een Keizer van Rome toelating te weigeren. Zooals eens gezegd is: „Men kan niet redetwisten met den meester over dertig legioenen." Vele Keizers zouden zeker een ieder gedood hebben die hun, bij wat zij ook verlangden, in den weg stond. Daarom werd het bestaan der ware Mysteriën niet openbaar gemaakt en niemand wist er van tot hij door hen die het konden beoordeelen waardig geacht werd er in toegelaten te worden. De leering van deze hoogere graden staat nog open voor de waardigen, doch ook alléén voor de waardigen; echter moet aan zekere voorwaarden voldaan worden, zooals ik verklaard heb in De Meesters en het Pad.

Zoo kwamen dus de Eleusische Mysteriën nauw overeen met de Egyptische, hoewel zij in bijzonderheden verschilden. Beide stelsels leidden hun ingewijden — wanneer zij behoorlijk waren voorbereid — tot die Wijsheid van God welke bestond „vóór het grondvesten der wereld." Wij Vrijmetselaren erven de Eleusische successie niet rechtstreeks, hoewel iets van haar inspiratie en invloed werd overgedragen op zekere mystieke scholen der Middeleeuwen. Toch hebben onze riten hetzelfde doel, stellen zij dezelfde onzichtbare werelden symbolisch voor en beoogen zij candidaten voor te bereiden voor diezelfde verheven