is toegevoegd aan uw favorieten.

Het pad van den magiër of de weg tot geluk door handeling

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te versterken. Maar in onze studie omtrent „Zelf-Kennis" zagen wij reeds dat wij zelf — ons ware Ik-Zelf — niet die periodieke tijdelijke verschijningsvorm is; wij zijn die niet. Wat wij wèl zijn dat is het Goddelijk Zelf, het Goddelijk Fragment. Aeonen lang heeft bij iedere incarnatie dit Fragment zich met die persoonlijkheid vereenzelvigd en wanneer wij dan nu beginnen te realiseeren dat dit een vergissing is geweest — hoewel een voor de evolutie noodige vergissing — dan zal begrijpelijkerwijs die persoonlijkheid trachten vast te houden wat zij had. Dit is de vaste wet van inertie der stof. Er is dan van beneden-af — van het gezichtspunt der persoonlijkheid — strijd.

Maar gezien van het hoogere standpunt is dit gansch anders. Daar is hetgeen wij doen na het verkrijgen van die „Zelf-Kennis" dat wij van nu af aan ons niet meer vereenzelvigen met onzen lageren en vergankelijken, want tijdelijken aard, doch ons eén gaan weten met den goddelijken blijvenden onvergankelijken aard in ons. Wij leeren nu onszelf kennen als dien hoogeren aard, vereenzelvigen ons nu daarmee en zien