is toegevoegd aan uw favorieten.

Hemelse verborgenheden (arcana coelestica) in de heilige schrift of het woord des Heeren, onthuld hier vooreerst die in genesis, alsmede de wonderlijke dingen, gezien in de wereld der geesten en in den hemel der engelen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waren opgevoed, en zulks onverschillig of zij uit Europa dan wel uit Azië of uit een ander werelddeel afkomstig zijn; desgelijks zij, die duizenden jaren leefden voordat deze taal bestond; ja zelfs weten de geesten niet beter, of de taal, waarin zij met den mensch spreken, is hun eigen taal en die van hun vaderland; evenzoo is het gesteld met de andere talen, die de mensch verstaat; maar behalve deze talen, kunnen zij, wanneer het hun niet onmiddellijk door den Heer gegeven is, geen woordje van een andere taal uitbrengen; ook de kinderen die gestorven zijn voordat zij een taal geleerd hadden, spreken op dezelfde wijze. De reden hiervan is echter deze, dat de taal, waarmede de geesten vertrouwd zijn, niet een taal van woorden, maar een taal van denkvoorstellingen is, die een alomvattende taal is, welke aan alle talen ten grondslag ligt; en wanneer zij bij den mensch zijn, vallen de voorstellingen van hun gedachte in de woorden, die bij den mensch zijn, en zulks op eene zoo overeenstemmende en aanpassende wijze, dat de geesten niet beter weten, of de woorden zelf zijn de hunne, en zij spreken hun eigen taal, terwijl zij evenwel de taal van den mensch spreken; hierover heb ik eenige malen met geesten gesproken. Met deze gave worden alle zielen begiftigd, zoodra zij in het andere leven komen, namelijk dat zij de talen van allen die in het gansche aardrijk zijn, kunnen verstaan, geheel alsof zij daarin geboren waren, want zij nemen alles waar, wat de mensch denkt; behalve andere vermogens die nog voortreffelijker zijn: hierdoor komt het, dut de zielen na den dood van het lichaam, met allen, van welke landstreek en taal zij ook geweest zijn, kunnen spreken en omgaan.

1638. De woorden, waarmede zij spreken, dat wil zeggen, die zij uit het geheugen van den mensch opwekken of ophalen, en voor hun eigen woorden houden, zijn met zorg gekozen, helder, zinvol, duidelijk uitgesproken, bij de zaak passend, en, wat wonderlijk is, zij weten de woorden beter en vlugger te kiezen dan de mensch zelf, ja zelfs kennen zij, hetgeen werd aangetoond, de verschillende beteekenissen der woorden die zij op het moment zelf gebruiken, zonder er van te voren ook maar even over nagedacht te hebben, en dit, als gezegd, omdat de voorstellingen van hun taal alleen in die woorden