is toegevoegd aan uw favorieten.

Mensch, God en onsterfelijkheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gelijksoortige nooden tegemoet te komen. En de onmetelijke zeeën, die de totemistische volken van elkander scheiden, kunnen een verklaring geven, waarom wildheid in het algemeen en totemisme in het bijzonder zoo lang in dit deel der wereld zijn blijven voortbestaan. De natuurlijke slagboomen, die de menschheid scheiden door den vrijen ruil van gedachten te beletten, zijn even zoovele beletselen voor verstandelijken en zedelijken vooruitgang, even zoovele kluisters voor het verderschrijden der beschaving. Wij behoeven ons daarom er niet over te verwonderen, dat wildheid haar zetel het langst gehandhaafd heeft in het zuidelijk halfrond en de Nieuwe Wereld, die men de oceaangebieden van den aardbol zou kunnen noemen, terwijl daarentegen de beschaving haar eerste woningen opsloeg in het groote vastelandsgebied van Europa, Azië en NoordAfnka, waar de primitieve menschen, tot nog toe onmachtig om met den oceaan te kampen, vrij met elkander over land in gemeenschap konden treden.

40. INDUSTRIEELE THEORIE VAN HET TOTEMISME. J)

De algemeene verklaring van totemisme, waarop de magische plechtigheden, die men Intichiuma's 2) noemt, schijnen te duiden, luidt, dat het oorspronkelijk een georganiseerd en coöperatief stelsel van magie is, bedoeld om eenerzij ds den leden der gemeenschap een ruimen voorraad van goederen te verschaffen, waaraan zij behoefte hebben, en anderzijds vrijwaring te verzekeren voor al de gevaren en ongevallen, waaraan de mensch in zijn strijd met de natuur staat blootgesteld. Volgens die theorie was elke totemgroep belast met het toezicht en de zorg over een bepaalde afdeeling der natuur, waaraan zij haar naam ontleende en waarmee zij zich zooveel mogelijk

*) Totemism and Exogamy, deel I, blz. 116—118.

. ) De magische plechtigheden, Intichiuma's genoemd, worden door de inboorlingen van Midden-Australië gehouden ter vermenigvuldiging van hun totems, die meestal eetbare dieren en planten zijn. Elke groep neemt op zich haar totem te vermenigvuldigen ten bate van al de andere leden der gemeenscnap, die er van gebruiken, hoewel de leden der bijzondere groep, wier totem net is, dat met doen.