is toegevoegd aan uw favorieten.

Symbolen en mythen in religie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werd na de kruisiging de doornenkroon van Jezus' hoofd genomen en vervangen door eene andere kroon.

In het „Licht der Wereld" van Holman Hunt draagt de Christus 2 kronen, — de doornenkroon met 7 punten en de gouden kroon, het teeken zijner goddelijkheid (goud is het metaal der zon).

De braam met hare dorens is het 'beeld van den rijkdom, die de ziel verhardt. Overal ziet men Christus afgebeeld, die een lam uit de dorens (hartstochten) verlost. Toen Adam en Eva uit het Pardijs verdreven werden, d. i. toen de menschheid dieper in de stof nederdaalde, vloekte God den grond: „Doornen en distelen zal hij voortbrengen." Ze zijn 't zinnebeeld van den gevallen Adam. Ze verwonden den Waren Mensch. In het Hebr. heeft men voor spijkers hetzelfde woord als voor dorens. De gekruisigde Christus ontving 5 wonden, typeerend de 5 zinnen.

Dorens zijn ook 't zinnebeeld der duisternis en de Joden plaatsten Jezus den doornenkroon op het hoofd, om aan te duiden, dat „de Zon'' geen licht meer zou geven, — de dorens stellen dus ook de niet lichtgevende zonnestralen daar (op 't stoffelijk gebied), doch die op hoogere gebieden een helder licht verspreiden. Op dit duistere oogenblik van 's menschen „reis in t stoffelijke volgt dan de inwijding in hoogere bewustzijnsspheren.