is toegevoegd aan uw favorieten.

Symbolen en mythen in religie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Maqonnieke legenden en symboliek hebben betrekking op het bouwen van een „Heilige woning" op 't materieele gebied, doch daarachter is de geestelijke zijde (of het leven) der legende, waarin de „aardsche tempel" zoo vergeestelijkt wordt, dat ze slechts in ons hart kan worden opgetrokken. Het is een Tempel voor de leering der waarheden, die niet openbaar gemaakt worden in tijden en voor menschen, die er niet rijp voor zijn. „Zooals de Meester-Bouwer sterft onder de gehoorzaamheid aan de „oude wet", zoo herrijst Hij als Christus onder de „nieuwe wet" en zoo moet ook de candidaat den sacramenteelen dood sterven, opdat hij in de mystieke opstanding moge herrijzen." Ook hij zegt hier: „de legende van den Meester-Bouwer is eene Macrocosmische legende, d. i. eene legende, de geheele wereld betreffend; — het is de openbaring over God en de Schepping, doch het is tevens eene legende den microcosmos (den mensch) betreffend, — aangaande de openbaring van God in den mensch." De dood heeft alleen betrekking op 't sterfelijke (stoffelijke) bestaan, eene scheiding dus; — de opstanding is in 't geestelijke leven, dus eene vereeniging. Altijd en overal is het een zoeken naar dat wat men verloren heeft. Zoo is ons geheele leven in dit ondermaansche een zoeken naar iets wat wij niet vinden; want wij vinden altijd iets anders; we zien het zoowel in 's menschen materieele als in zijn geestelijk streven.

Zoo vinden wij dan ook in de Maqonnieke legende terug de geschiedenis: (a) van den mensrïi in 't Heelal te midden der dingen die zijn; (b) van dat wat hem daarin ontbreekt en van de reden waarom hij dat zeker iets noodig heeft ter zijner volmaking; (c) van de aanduidingen, zijn verlies betreffend, om reden zijner onvolmaaktheid en die zijner omgeving; (d) van de plicht die op hem rust, zijn verlies te herstellen en van de methode waardoor; (e) van de groote vraag des levens; (f) van zijn levenseinde, zijn stoffelijken dood en hoe deze een middel is tot zijne bevrijding, indien datgene wat hij medeneemt, voor hem geen verdere hinderpaal is; (g) verder ook vooral van den dood zijner persoonlijkheid en zijn dood voor de wereld, waarop de mystische opstanding of nieuwe geboorte volgt; (h) van het leven in vrijheid, in heilige en goddelijke Eenheid, 't welk de belooning is voor hen, die hun pelgrimstocht hebben vervolgd van de omgeving der geopenbaarde dingen tot het Centrum der verborgen Godheid 1). Vooral in Frankrijk vonden alchemistische riten in de Vrijmagönnerie bijval en vele volgelingen, zooals b.v. in de Loge des Anus reunis (gegrond in

*) Ibid., pag. 29.