is toegevoegd aan uw favorieten.

Symbolen en mythen in religie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haren schoot op en hare leden sullen zich wèl wachten een Buddkist, een Modernist, een Protestant, een Roomscli Katholiek, een Brahmaist of een Jood minder te achten dan zich zelf, omdat hij een ander etiket draagt. Hij zal in hem niet „een jongeren broeder" zien, die nog niet op dezelfde hoogte staat als hij zelf, omdat hij in sommige opzichten anders denkt en handelt dan hij, doch hij zal in hem een broeder zien, die tot het Hoogste Ideaal opziet, evenals hij zelf, hoewel dat Ideaal een anderen naam draagt.

In deze Kerik kan dus ieder — van welk geloof ook — ter communie gaan; van deze Kerk kan elk lid worden, want niemand heeft een credo te onderschrijven.

Dit is de Kerk der toekomst. Zij, noch hare vertegenwoordigende priesters zoeken naar macht in het ondermaansche, doch slechts naar de praktijk der bewuste éénwording met den alles en allen doordringenden Geest der Wereld. Dit was oorspronkelijk het eenige streven der eerste christelijke mystici, totdat — er andere, lagere, belangen mee begonnen te spreken.

De mensch, die een waardig lid dezer „Universeele Kerk wil zijn, moet zich voortdurend bewust zijn van de groote, dubbele verantwoordelijkheid, die hem gegeven is door zijne betrekkelijke vrijheid in de keuze zijner gedachten, gevoelens en daden; want niet alleen bouwt hij zijne eigen persoonlijkheid op door deze

drie ziels-factoren, de persoonlijkheid, die hem moet dienen

in zijne volgende belichaming, — doch hij vormt millioenen en millioenen van wezens (levens) naar zijn model.

Hij doet dit niet alleen op de gebieden der gedachte en der emotie doch, in letterlijk materieelen zin, ook op het stoffelijk gebied; want zijn lichaam, — eene wereld, die uit schier tallooze levens bestaat, die allen samenwerken om het Tijdelijke Geheel in stand te houden, — valt bij den dood van dit Stoffelijk Geheel uit elkaar en al deze imiilioenen levens komen vrij, beladen met de eigenschappen van het „Architype (d. i. onze persoonlijkheid, — hunne Godheid) die ze modelleerde naar zijn beeld.

Door zelf zooveel mogelijk te leven naar het voorbeeld van het Architype dat voor ons „de weg, het leven en de waarheid" is, scheppen wij harmonische levens in onzen microcösmos en doen wij het tegendeel, dan scheppen wij monsters die slechts in dienst van gelijk gestemde zielen hun werk kunnen verrichten, — om misschien later, — bij medewerking aan een nieuwen microcosmos, — weer vooruit te komen. Eene vertraging in evolutie derhalve, waarvan wij de schuld zijn.