is toegevoegd aan uw favorieten.

Symbolen en mythen in religie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kelijke gedachte. Coma, 't sterrebeeld dat bij de Schorpioen behoort, wordt verondersteld te zijn het Hoofdhaar van Berenice. De Centaur werd gedood door Hercules, m.a.w. het dier werd in den mensch gedood door den Mensch.

Waarschijnlijk had gedurende het vierde wortelras de invoeging in den Zodiac van het teeken Libra plaats. Oorspronkelijk had de Zodiac slechts 10 teekens, n.1. Virgo en Scorpio waren één. De „voet van het Kruis" in Libra, verdeelde dit teeken in tweeën.

Daar is nog oneindig veel meer overeenkomst tusschen de Grieksche mythologie en de oorspronkelijke Cosmische mythe, doch het bovenaangehaalde is hier voldoende.

Het is de oude geschiedenis van de Godheid, die het leven en het bewustzijn der Veelheid van Openbaring is, — den 2en Logos, wiens symbool de Zon is en het verhaal is dat van den strijd en de daarop volgende overwinning van de goede tegen de kwade krachten, welke ontketend worden, zoodra de openbaring in de stof begint en, tegelijk daarmee, de beperking des bewustzijns.

Het boek Job, zoover ons bekend is, het oudste der boeken, vloeit over van astronom. zinspelingen. We lezen daar van de Plejaden, van Arctur, van Orion, van de Slang, van Mazzaroth, den Dierenriem etc. en Job leefde c.a. 2200 jaar voor ühr. — zooals verschillende astronomen berekend hebben uit ihet met de Zon gelijktijdig rijzen van Sirius, op den 4en dag na den zomer-zonnestilstand.

De Zon is in een planetenstelsel het centrum van alle leven, energie en warmte en in alle mythen is daarom de Zon als Held daargesteld. Tot deze zonnemythen behoort ook ons evangelieverhaal, — dat nooit geschreven is alleen met het doel een geschiedkundig verhaal Je geven van het leven, het lijden, de opstanding en de leer van Jezus. In hoeverre het verhaal betreffend het leven van den Heiland waarheid bevat of verdicht is, weten wij niet, doch zooveel is zeker, dat dit leven en lijden in bijna denzelfden vorm bij talrijke zonnehelden voorkomt, — die vroeger leefden.

Het is het oude verhaal van den „verloren zoon", i. a. w. het verhaal der inwijding, dat zich in den Cosmos evengoed afspeelt als in den Microcosmos, — den mensch.

In hoofdzaak is het verhaal cosmisch bedoeld, doch 't heeft tevens betrekking op de menschheid waarvan Jezus de hoogste ideale conceptie is en op dén enkelen mensch; juist omdat het