is toegevoegd aan uw favorieten.

Geschiedenis van de orde der Rozekruisers

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

larij, vooral dé MeestèrsInWijding bewijst door zfich zelf, dat de Orde zooals Waite schrijft, niet eene vieraeniging is ten doel hebbende biet verspreidjein der gewone' ethiek, maar wel de ontwikkeling van den hoogeren mensch, drie in het licht der oude scholen van inwijding de kennis van zijn inwezen terugvindt.

Graaf Coblet d'Al viel la, GrootInspecteur van het Suprème Consejl van Belg|ië, zei op de Conferentie van Rozckruisers. gehouden te Brussel in 1888. „dat het juist in het rituaal van den MeesLergraad is. dat de duidelijkste b'Qwijzen gevonden wiorden van die overlevering der Rozekruisors". *) De definitieve indeel'ing in drie graden dagüsekent echter van na 1717. De bepalingen voor den nieuwen Meestergraad wenden eerst in 1724 samengesteld.

In het Engelsch Vrijmletselaars-ritaaal, getuigend nog altijd van het zoeken naar „the hidden mysteries of nature and scïence", klinkt" du:delijk de RozekruV serij na", zegt Bolland nog in zijn laatst genoemd werk.

De Quincey !) komt lot hetzelfde besluit als Buhle, dat de Vrijmetselarij der drie graden niets anderfs bevat in hare beginselen, ritualen en symbolen* wat niet in de eerste geschriften der Rozenkruisers teruggevonden wordt. Beiden zijn dan ook van oordeel, dat Üe Vrijmetselarij niets anders is dan de Rozekruiserij, gefwij'zigd door degenen, die haar van Duitschland in Engeland ingevoerd hebben.

Katsch gaat nog verder in het besluit van zijn onderzoek naar den oorsprong der Vrijmetselarij, dien hij bewijst bij de Roaekruisers te kunnen vinden, en spreekt van eene ontaarding hunner christelijke mystiek: „Seildem die Freimaurerei ihr einst so heil leuchtender S tem der „königliclien Kunst" erlosch, ist sie keineswegs überall mehr die alt©, in weiser Sielbstbeschran'kung kraftbewusste. Miorsch ward ihre einst so festgei ugto th©osopliische

1) Zie „Compte-Rendu de la Conférence internationale des Rose-Croix , Bruxelles. Weissenbruch 1888'.

2) „History Critico Inquiry of the Freemiasionery and Rosfcrucianism", 1824.

Stiitze. crschütterl ihr ödler Stoltz Und ihr inniges Vertrauen auf ihijen kubischen Grund- und Eckstein: Je sus von Nazareth."

In Nederland heeft Heymans1) het standpunt van Katsch ingenomen betreffende de afkomst der Orde.

De juiste toedracht der omzet'ingvan den ma^onnieken arbeid onder d'tn invloed der Rozekrufisers, is echter nog niet geheel in het licht kunnen gesteld wiorden. Djt zou alleen mogelijk zijn door het onderzoek van de notulen dei" werkzaamheden van de Engelsclie Vrijmetselarij in de XVIIe eeuw en vroeger, voor zoover deze bewaard wteirden.

N i c o 1 a ï meent, dat de symbolen dfie behaoren tot de kennis der natuur' de zon, de maan, de vlammende ster, de cirkel, de winkelhaak, het waterpas en de Jacobsladde.r met drie treden, pas rond het jaar 1682 door de Vrijmetselarij aangenomen werden als algem ene minnebeelden van den wederopbouw van Salomo's Tempel. Zek'er is dat een nieuwe en krachtige impuls in het midden der XVIIe eeuw, aan de speculatieve richting der Vrijmetselarij werd gegeven, door het toetreden van voorname Rozi;kruisers als S i r M o r a y, die reeds in 1641 in de Orde opgenomen \Verd B o y 1 e, Si r Wren en L o c ke, allen leden van de „Royal Society". Verder worden genoemd Elias As h mol e, de beroemde wüjsgeer, alchemist en antiquair, schrijver van „The way lo Bliss" (1658), (wiens inwijding te Warringtan in 1646 door zijn dagboek algemeen bekend is, maar die niet in het gezelschap der Vrijmetselaren vond wat hij zocht waar hij dan ook niet terug verscheen voor 1682); Robert Samber, alias Eugenius Philaletes, al'as Thomas Vaughan, (1612?). schrijver van verscheidene alchemistische boeken en uitgever van de eerste Engelsche vertaling van de „Fama" in 1652, Will. Oughtred, Will. Lilly, Georg R1 p 1 e y en P. S t a ë 1.

De hervorming der Vrijmetselarij in 1717 was, mag men zeggen, de definitieve overwinning van den geest der

i) „Beknopte geschiedenis der Vrijmetselarij", 1901.