is toegevoegd aan uw favorieten.

Ons rituaal [door [H.P.] van Nieuwenburg]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zeide: als ik alles van U wist, zou ik de .wereld kennen, en Tennyson sprak tot een bloem, welke hij uit een scheur in een ouden muur geplukt had: als ik precies uw wordingkende, zou ik het heelal kunnen doorgronden.

(We betreuren wel zeer, dat we de verslagen over de volgende colleges over dit onderwerp nog niet tot onzen dienst hebben. Ze zouden ons vermoedelijk uitstekend te pas zijn gekomen).

Op welke wijze dient ons nu het rituaal om! die bewustwording van den mensch, dat komen tot zelfkennis onder beeld te brengen?

Laten we om deze vraag te beantwoorden in vogelvlucht het geheele verloop der receptie volgen.

Tot ons komt een man, in wiens leven een oogenblik is gekomen, waarin hij behoefte heeft gevoeld aan die hooge wijsheid, die uitgaat boven wat scholen hem konden geven, aan die openbaring, die een misschien nog duisteren drang in hem aan het licht heeft gebracht. Er is een wending gekomen in zijn leven, die de aanvang was van een terugkeer van een pad, dat hem niet het Ware geleek.

Hij is tot inkeer gekomen, heeft het leven overdacht, behoefte gevoeld aan verandering, en is tot ons gekomen. Als candidaat is hij in de donkere kamer gebracht, de kamer der overdenking, de plaats, waar hij rustig kon inkeeren in zichzelf, waarbij zijne gedachten geleid werden door de aanwezige spreuken en symbolen van dood en vergankelijkheid; eene plaats, door sommigen ook opgevat als voorstellende de duisternis, waarin de in de stof bevangen ziel gehuld is. Daarna heeft hij aangeklopt en zich daarmede bereid verklaard den weg tot het licht te doorloopen. (Br.'. Schouten in de „Vrijmetselaar").

Dien weg zal de Orde hem pogen te wijzen door dien te belichten door het licht van hare onderwijzing, vervat in hare symbolen.

Vooraf klinkt ons vermaan: „Dit zeg ik U als allereerste: „Laat uw beide handen voor een oogenblik los van het