is toegevoegd aan uw favorieten.

Ons rituaal [door [H.P.] van Nieuwenburg]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naar de onderwereld, om daar opnieuw den strijd met de machten der duisternis aan te binden.

Zoo ook de Vrijmetselaar. De hooge ontwikkeling, die zijne persoonlijkheid heeft bereikt (we spreken in symbolieke taal) kan slechts dan nuttig zijn, indien hij die stelt in dienst van de menschheid. Hij keert dus terug naar de wereld, waaruit hij is gekomen, om daar het licht te brengen, dat hij heeft ontvangen.

Maar dan is ook het tijdperk van zijin grootsten strijd aangebroken. „Het licht heeft geschenen in de duisternis, maar de duisternis heeft het niet begrepen". Dat zal hg ondervinden, zooals alle lichtdragers voor hem dat ervaren hebben.

De groote strijd, die dan gestreden moet worden, maakt het hoofdmoment uit van alle mythen der oudheid. En nog steeds overwint de duisternis het licht; in vele der bedoelde mythen sterft dan ook de held door de handen der boosheid. Aangrijpend is vaak het verhaal van den strijd, die dan gestreden moet worden. Wij hooren die geloofshelden klagen: „Vader, indien het mogelijk is, laat dezen drinkbeker van mij voorbij gaan; doch niet gelijk ik wil, maar gelijk Gij wilt; Uw wil geschiede".

„Uw wil geschiede". En daarmede is dan ook het groote offer gebracht. De stof heeft zich geheel gewonnen gegeven aan de macht van den geest; de stof is gestorven, de geest geheel vrij geworden; de groote vrijmaking, de verlossing is volbracht. En de geest vaart op om met den Algeest vereenigd te worden, maar zet niettemin zijn arbeid op aarde voort door de prediking van door hem gevormde discipelen, niet ten onrechte zijne „jongeren" genoemd. Of wel, als in de Osirismythe, de vader herleeft in den zoon, zooals Hiram herleeft in inderen Meester-Vrijmetselaar, wien het ernst is, zijne voetstappen te volgen.

Ziet, mijne BBr.\, dat is mijne opvatting van ons rituaal. Het spreekt ons van hooge dingen; en we doen goed met