is toegevoegd aan uw favorieten.

De bouwers

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

smart. Groote rijken verrezen en botsten in den schok van het samentreffen, terwijl zij sporen van skeletten over de geheele aarde achterlieten. Toen kwamen de groote wegen, die vèrreikten met hun steenen greep en de einden der aarde te zamen brachten. De menschen ontmoetten elkander, gingen elkander voorbij, keer op keer, en leerden dat de menschelijke aard overal vrijwel dezelfde is en in dezelfde hoop en vreeze deelt. Toch waren er vele dingen die de menschen verdeelden en van elkander vervreemdden en de aarde was vol bitterheid. Niet tevreden met natuurlijke grenzen, trokken de menschen hooge muren van stand en kaste op om hun medemenschen uit te sluiten en de menschen van de eene sekte gevoelden dat die van de andere sekte geheel op den verkeerden weg waren en gedoemd om verloren te gaan. Zoodat, toen er geen werkelijke bergen meer waren om de menschen van elkander té scheiden, men bergen uit molshoopen maakte — bergen van onheuglijk wanbegrip die nog niet in de zee gevaagd zijn!

Hinderpalen van ras, geloof, kaste, van opvoeding en belangen, scheiden de menschen heden ten dage alsof de een of andere booze geest er op uit ware den mensch van zijn medemenschen gescheiden te houden door het opwekken van achterdocht, liefdeloosheid en haat. Nog zijn er oorlog, verwoesting en lijden! Toch zijn al dien tijd de menschen onvriendelijk en daarom onrechtvaardig en wreed geweest, omdat zij elkander niet kenden. Te midden van strijd, verdeeldheid en dwaasheid zwoegt de Vrijmetselarij, de oudste en meest verspreide orde, ten behoeve van vriendschap terwijl zij de menschen vereenigt op den eenigen grondslag waarop zij elkander met waardigheid kunnen ontmoeten. Elke Loge is een oase van gelijkheid en goeden wil in een woestijn van strijd die er voor arbeidt om de menschen saam te smeden in een groot verband van sympathie en dienst dat zij, volgens de woorden van onze omschrijving, reeds tracht te vertoonen op een kleine schaal.

Aan haar altaar ontmoeten menschen elkander als mensch tegenover mensch, zonder ijdelheid en zonder verwijt, zooals touristen die de Alpen oversteken zich aan elkander binden, opdat, als de een valt, de andere hem kan tegenhouden. Geen tong vermag de beteekenis van zulk een zending te schetsen, geen pen kan den invloed er van beschrijven die de hardheid der wereld doet smelten tot mededoogen en blijdschap.

De geest der Vrijmetselarij! Hij die dien geest zou willen beschrij-