is toegevoegd aan uw favorieten.

Commentarius in M. Manilii Astronomica

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ad veram transitur, cf. Munro ad Lucr. 1 169. — non imo tellus deiecta profundo: Xenophanem impugnat non iudicantem (Achill. p. 34, 12) uêzécopoy avat tyïj yv7v, xa'-rv» -i: c/.nupw vsj.sriv.ivj (Diels Dox.

p. 565, 28). 180 suspensa manet eodem versus loco atque Lucr. VI 1128. 182—184 nam neque . . . possum . . . credere: putabant enim Heraclitus et Epicurus solem cotidie renovari, cf. Aristot. Meteor. II 2, 9 (355 a 14): i r}xog o'j fiévoj v.c/,5v~ic i Hpxvhnog yogi, vso; 10 /}u.spr, h-.i-j, Lucr. V 660 (qui antea sententiam contrariam vv. 658—659 commemorat): 'aut quia conveniunt ignes et semina multa /confluere ardoris consuerunt tempore certo/, quae faciunt solis nova semper lumina gigni'. Adversus haec Manilius eodem fere modo dimicat atque Cleomedes, Posidonii imitator, p. 158, 29 (Z.) c. 87: v.akoi -pèg y.-c/.n neg sipy;rjJvoig y-onuzy-zoig o'jnvj b.i xal ~.v v.nxpv. v-tyrw-o (sc. Epicurus) v. vaTc'/X o v'ct 'J-èv Hgv.nni $<zi, 0'Au.iw. 7 [j i v vjtj a 1. —jortultos: corripitur i secundum L. Muellerum (de re metr. p. 258 vel 302), cum M. „abstineat omni synhaeresi" (ergo non legendum: fortiïitos). —surgentibus astris (cf. III 286, V 127): idem hexametri exitus Verg. G. I 440. —Jata diurna: interitum cotidianum. 185 sqq. Solem lunamque non renovari cotidie, ut Epicurei volunt, sed sub terras reverti ad orientem poeta demonstrat ex constantia et immutabilitate, quae in astrorum cursu conspicitur; inde illa iteratio eadem, idem, isdem, totidem, eadem (185, 186, 187, 191) ad hanc motus perpetuitatem indicandam. 187 per totidem luces... et orbes: 'dies quibus luna terris lucem modo nova, modo plena, modo decrescens ostendit' (Fayus). 188 fecerat: plqupf. fortasse ita explicandum, ut post servet mente supplendum sit et servaverit, cf. Ktihner LG. II 1, p. 140.

189 nee tirocinio peccet: quasi tiruncula, propter imperitiam et ruditatem, cf. Liv. 39, 47, 3: 'tirocinio et perturbatione iuvenis' (Demetrii). 190—193 Per omnia saecula (aeterna cum luce) dies oriens nune his nunc il/is regionibus orbis lucem et tempus matutinum, meridiem, vesperam (tempora eademJ tulit. Quodsi sol cotidie renovaretur, necesse esset eum uno eodemque tempore et exstingi et accendi, atque infinitus esset numerus accensionum solis, ut latissime patet caelum. Haec ultima pars ratiocinationis non integra a Manilio reddita est sed exstat apud eundem Cleomedem, ubi Epicuri sententiae repugnat, p. 160, 5 Z., c. 88: o-j-rw ^ «pa ovvstö; vm rhjjj.lviog ó a'vv?p (Epicurus) inzvj, w.

niö' £zc(v5 -j-y.u clI-.ü, stt jeg muipuü g/xu.y-i v.v/pr^.ivog uwoxz