is toegevoegd aan uw favorieten.

Commentarius in M. Manilii Astronomica

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tu maximus auctor'. 387—394 'Alii dicunt cum Callimacho, (Orionem), cum Dianae vim voluerit afferre, ab ea sagittis esse confixum et ad sidera propter venandi consimile studium deformatum' Hyg. Astr. II 14, sed Orion in numero eorum siderum est, quibus Graeci iam antiquissimis temporibus nomina mythologica indiderunt, cf. Hom. Od. V 274: riz' (Ursa maior) ainod azpéyzzai xal z' 'flptiava doyjzvu, Hes. opp. 598, 619, Thiele A. H. p. 1, Bethe Rhein. Mus. 55, 434. vicinum Geminis . . . Oriona: dixerat Aratus de Orione Phaen. 322 sq.:

lol-og ij.Iv Tavpoio zofiij vnoxéxlizai avzóg

'Optiwv

quem reprehendit eius scholiasta (p. 404, 23 Maass): [léficpoizo ddv zig 'Aparw ó>g u:r, dxpi{3éög npoaéyovzi r/j 'dpiwvog Sévzc o'j yap vnb z0 diyozóu.Yju.a zod Tavpov hztv, dXk' ezi tod Tavpov dvazoXix^Tspog iaziv. Videtur Manilius ca villatori assensus Orionis signum ad Geminos, non ad Taurum rettulisse, sed reapse Orion a lucidissimis Tauri stellis propius abest quam a Geminis (Malchin p. 53). 388/9 cf. Schol, in Arat. Maass p. 406, 23 : n-p'Jyezai ydp sv[xsyi^Yig (Orion). 390—394 cf. Ps. Erat. p. 39, 3 sqq. Ol.: (Orion) lyzi ddazipag ine fj.lv zfjg xsipoclfig y' d fj. avpovg, i?' éxazspa cofJLu loc[xnpov ai.... ènt zrjg &vy] g '/. — immer sus: 'caput, cum reliquo corpore minus clarum sit, longius a nobis recedere' (Housm.) et caelo abscondi videtur. — magis alta recedunt: est haec Stoicorum et imprimis Posidonii sententia, ut stellas inerrantes non in una sphaera fixas esse existiment, sed alias aliis remotiores, cf. Gem. c. I § 23 (p. 12, 3 M.): o'j ndvzag dl zoiig dazépag vmlrjnzsov vno uJ/j.v imyd.vzia.-) xzïaSai, oXX' ovg fj.lv fj-szeapozzpovg vndpyj.iv, ovg dl zocmivozépovg. 395 hoe duceper totum eet.: Orion, maximum sidus et splendidissimum (cf. V 12), quasi dux ceterorum siderum esse videtur. Accedit quod in aequatore positus toto mundo decurrit (v. 505) h. e. longissimum habet cursum, cf. Boll Sph. 43, 4: &ug t£' (sc. Tauri) 'fiptwv ^lyvprig azpazyyóv eet. (sc. dyloï). — 396—441 Hyg. Astr. II 35 : 'Canis habet in lingua stellam unam, quae ipsa Canis appellatur. In capite autem alteram, quam Isis suo nomine statüisse existimatur et Siron appellasse propter flammae candorem, quod eiusmodi sit, ut praeter ceteras lucere videatur. Itaque quo magis ea cognoscerent, Sirion appellasse'. — rapido contenta... cursu (cf. v. 348): ad Caniculam transfertur, quod proprium est hominis vel animalis summis viribus nitentis, cf. Verg. G. III