is toegevoegd aan uw favorieten.

Commentarius in M. Manilii Astronomica

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

statuitur inter sidus et signum (quasi sidus sit persona), etiam occurrit I 331. 532 aequali. . . . tractu: intervallis aequis, sibi constantibus.

533 ignibus: singulis stellis. —laqueantia: part. praes. «7io£, cipr,[j.bov, sed saepius apud poetas part. perf. laqueatus occurrit, cf. Lucr. II 28: 'laqueata aurataque tecta'. 534 altius his nihil est, cf. Diels Dox. 466, 9: TCspizyjaSv.i r)z -</.>jc/.z rctg züv TzXocvwfjJvw (pyjlcaq) yjto rijg tüv (z'-XavdSv cqw.puq, sed cf. I 802. 535 publica: omnibus patens. — his contenta tenetur finibus: circumcluditur et coercetur, cf. Ov. Met. II 131 : '(limes) zonarumque trium contentus fine'. 536pontum terrasque iacentis, cf. Lucr. I 744 et alia exempla (apud Rösch p. 28),

Verg. Aen. I 224. 537 tractu: motu per totum caelum, cf. Verg. G. II 154. 538 versumque resurgit: surgens revertitur.

539—560 Ex nota illa ratione, quae inter circuli ambitum eiusque De latitudine radium (A = 2 n R) intercedit, Manilius efficit, quantum terra (centrum) ?' .,

1 / 1 • • r \ t -j-v . . . . v ' "lagnitudine

a caelo (orbe signirero) distet. Rursus sumpsit ratiocinationes suas ex mundi et Posidonio, ut dilucide apparet ex Plin. n. h. II § 86 (ubi Posidonius signorum§ 85 auctor laudatur): 'nam cum trecentis sexaginta et fere sex partibus circulum per quem meat orbis solis ex circuitu eius patere appareat, semperque dimetiens („middellijn") tertiam partem ambitus et tertiae paulo minus septimam colligat (cf. vv. 546/7), apparet dempta eius dimidia (quoniam terra centralis interveniat) sextam fere partem huius immensi spatii (= bina signa, v. 551), quod circa terram circuli solaris animo comprehenditur inesse altitudinis spatio'; § 87: 'quantas enim dimetiens habeat septimas, tantas habere circulum duo et vicesimas (v. 545). 539 convexo mundus Olympo: convexitate sua; proprie enim Olympus a mundo non differt, sed h. 1. mundus maior est et continet templa convexa caeli. 541 ratio sc. mathematica. 542 ceduntque recessus: 'latebrae victae cedunt' (Fayus). 543 ipsum est penetrabile caelum, cf. Plin. 1.1. § 87: 'mirum quo procedat improbitas cordis humani parvolo aliquo invitata successu . . . ausique divinare solis ad terram spatia eadem ad caelum agunt' eet. 545 tantum bina patent: spatium est duorum signorum. — quacumque inciditur eet:

diametros sive dimetiens significatur. — orbis — circulus. 546 pars tertia gyri, quae ita summam solidam (ambitum circuli) dirimit, ut discrimen exiguum h. e. 1/7 pars restet. Haec ratio 22:7 ab Archimede primo inventa est. 552 sq. cf. Arat. Phaen. 542 sqq.: