Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en ze in een buffelhuid had gewikkeld. Onder de stellages kon men de verwanten zien wenen, het gelaat in het vuil, of zich sneden toebrengend en de haren uittrekkend.

Als de stellages vergaan waren, werden de beenderen begraven, behalve de schedels. Deze werden in de prairie in een kring geplaatst met de voorzijde naar het midden gekeerd. Daar stonden op een heuveltje twee bizonschedels met een medicijnpaal ernaast, waaraan amuletten hingen. Een vrouw zette dikwijls voor de schedel van haar man of kind een schotel eten klaar, die ze 's morgens weer weghaalde. Zij hield soms hele gesprekken tegen de schedel en bracht haar naaiwerk mee om een groot deel van de dag bij den dode te kunnen doorbrengen.

De Chinooks in het Washington-territorium legden hun in dekens gewikkelde doden in kano's, die met kleinere, onderstboven liggende

kano's bedekt werden.

De Zrvartvoet'Indianen in Montana hulden hun doden in dekens en borgen ze, als het mannen waren, in de bomen; aan de lijken van vrouwen en kinderen besteedde men miadér zorg: ze werden in de wildernis geworpen ten prooi van verscheurende dieren.

Mummificering

Tenslotte verdient vermelding, dat sommige Indianen-stammen een soort van mummificering voor hun opperhoofden kenden. Volgens een oud verhaal werd het lichaam eerst van de ingewanden ontdaan en daarna gedroogd op rekken, tot alle vocht er uit was. Het werd vervolgens met de versierselen van den dode begraven en in witte

huiden gewikkeld.

Een aantal mummies, die door Europeanen gevonden zijn, zullen hun conservering waarschijnlijk te danken hebben aan de eigenschappen van het gesteente of aan de gassen, die de grotten vervulden, waarin ze geborgen waren. Maar uit Alaska bestaan berichten, die het wel zeker maken, dat de conservering opzettelijk en met zorg geschiedde. „De ingewanden werden verwijderd, het lichaam werd in stromend water schoongemaakt, gedroogd, en, gehuld in bont en grasmatten, in een kist gelegd, meestal dubbelgevouwen. De kisten, speciaal die van kinderen, werden gewoonlijk onder een overhellende rots opgehangen. Maar soms werd het lichaam, gekleed en gewapend, zo geplaatst, alsof het in leven was, en als was de nian san het jagen, vissen of iets dergelijks. Dan waren er beelden bij gezet van de dieren, waarop gejaagd werd." Ook vrouwen werden de eer waardig

gekeurd om haar lichamen te mummificeren.

Sluiten