Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Graf van den Perziscben koning Cyrus (± 550 v. Chr.) te Pasargadae

ondergaan om het gevaar weg te nemen, waarin hij door die aanraking verkeerde.

Was de weg naar de bergtoppen tijdelijk onbegaanbaar, dan mocht het lijk zolang in huis begraven worden, ingebed in stenen en zand. Natuurlijk waren dan ook hier reinigingsceremoniën nodig.

Hoewel de beschreven manier van dodenbezorging op den duur zeer algemeen werd in Perzië, schijnen de koningen en helden wel bijgezet te zijn in praalgraven.

De huidige Parsi's in Bombay en enkele andere Indische steden beschouwen nog steeds den dode als zeer onrein. Alleen bepaalde lieden, die zeer veracht worden, mogen het lichaam aanraken. Nadat dit gebaad en in een oud katoenen kleed gestoken is, wordt het in een speciaal daarvoor bestemde kamer of gebouw gebracht, waar het na verschillende plichtplegingen door speciaal daarvoor bestemde lieden op een stenen verhoging in de hoek van de kamer wordt gelegd. Een vuur wordt aangestoken om ,,den lijkenetenden demon te verslinden . Een priester, die steeds zorgt op enige afstand van het lijk te blijven, citeert de Avesta, een der heilige boeken der Perzen. Nadat het lichaam op een ijzeren baar gelegd is en vrienden en verwanten afscheid genomen hebben, wordt het gezicht van den dode bedekt.

Tenslotte wordt het lichaam naar een van de Torens des Zwijgens gedragen, die in het mooiste deel van Bombay, op de Malabar Hill, zijn opgericht temidden van een palmenbos. De torens zijn rond. In het midden bevindt zich een put, waaromheen een amphitheater gebouwd is met hier en daar stenen verheffingen. Nadat priesters en familieleden de baar tot de poort vergezeld hebben, brengen de dragers die naar binnen en leggen den dode op een van de verheffingen. Zijn kleren worden uitgetrokken en in de put geworpen. Hierop hebben de gieren, die reeds op het gezang genaderd en op de toren

Sluiten