Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TWEEDE HOOFDSTUK.

Kettersche en hervormende bewegingen. § 123.

Jan Wiclef, Jan Hus en Hieronymus van Praag.

Hefele, Concüiengeschichte, VI—VII Band. Pastor, Geschichte der Papste, I Band. Vattier, John Wicleff, sa vie, ses oeuvres et sa doctrine, Paris 1886. G. Bonnet-Maury, Les précurseurs de la Béforme et de la liberté de conscience dans les pays latins dn Xlle an XVe siècle, Paris 1904. Vgl Studiën, deel 49, Jg. 30. Sonstral, Geschiedenis van het Hussitismus van zijn oorsprong af, in de 14e eeuw totdat het bij den majesteitsbrief van keizer Rudolph als eene Protestantsche Kerk werd erkend, 1882. Capes, The English church in the 14. and 15. centuries, London 1900, B. Manning, The people's faith in the time of Wyclit, London 1919.

1» De westersche scheuring en de conciliaire theorie verminderden den invloed van het pausdom, dat nu langen tijd de handen vol had aan de herovering der eenheid en aan zetfverdediging. De leer der Waldenzen, van M a r s i 1 i u s v a n Padua en van de Apocalyptici woekerde, ten minste in haar hoofdbestanddeelen, langzaam voort. Aan onderdrukking kon niet worden gedacht. Zoo ontstond allengs een conglomeraat van verschillende ketterijen, die vooral door W i c 1 e f en H u s gepredikt en, met de hulp van talrijke leerlingen, krachtig werden verdedigd.

2» Geboren in 1324 studeerde Wiclef wijsbegeerte en godgeleerdheid'aan de universiteit van Oxford, welke hij in 1360 tegen de bedelorden verdedigde. Hij behoorde weldra tot hen, die de hervornung der Kerk beoogden, maar tevens werkten aan de omverwerping der kerkehjke en burgerhjke orde. In 1365 stond hij tegen

Sluiten