Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

§156.

Overige orden en congregaties.

417

meer erkende gedeelte der congregatie, dat echter in 1791 van Pius VI verlof tot hereeniging ontving. Den verderen bloei dankten de Redemptoristen aan den H. Clemens Maria Hofbauer (t 1820) en P. Jos. Const. Passerat. Had de congregatie bij den dood van Alphonsus slechts 10 huizen met 200 leden, in de XIX eeuw verspreidde zij zich over de gansche aarde en telt heden in 16 provinciën bijna 4000 leden. De groote verdienste der Redemptoristen ligt niet alleen in de volksmissiën, maar ook in geleerdere werkzaamheden, zoodat een groot aantal paters, naar het voorbeeld huns stichters, uitmunten in de beoefening der kerkehjke wetenschap. Bij de gewone geloften leggen de Redemptoristen een vierde af van volharding, die hen tevens verphcht, niet te zullen streven naar waardigheden, beneficiën en ambten en deze niet te aanvaarden, tenzij op uitdrukkelijk bevel van den Paus of den generaal (rector major). Deze laatste wordt in het bestuur bijgestaan door 6 consultoren, die door het generale kapittel worden gekozen. De generaal benoemt de provinciaals, de rectoren en novicenmeesters, en moet ofwel zelf of door gedelegeerden jaarlijks elk huis visiteeren x). Een reeds bestaand instituut met den regel der Visitatie hielp St. Alphonsus omvormen tot de orde der Redcmp tor is tinnen met geheel nieuwen regel (1731). De Zusters leiden een beschouwend leven en hebben in 25 kloosters ruim 600 leden 2).

In 1725 stichtte de H. Paulus van het Kruis de congregatie der Passionisten 8), die de vereering voor het hjden des Heeren zoude nastreven en deze door missiën bevorderen. Het moederhuis is te Rome bij St. Joannes en Paulus. De uitbreiding is betrekkelijk sterk. Heden bestaan over de 110 kloosters met ruim 1700 leden en 450 novicen in 13 provinciën. Het eerst werd de regel door Benedictus XIV in 1746, later na verschillende wijzigingen en verzachtingen door C1 e m e m s XIV in 1769 en door Pius VI in 1785 goedgekeurd. De Passionisten dragen sandalen en op de linker borst een hart met de lijdenswerktuigen en „Jesu Xpi Passio" eronder.

*) Over het verschil tusschen Redemptoristen en Jezuïeten zie Heimbucher, I Aufl. II, 304—305.

2) J. S. Jansen, Leven v. d. H. Alfonsus, Amsterdam 1910.

3) Mitterrutzner, Der hl. Paul vom Kreuz, Innsbruck 1860. Pius a Spiritu Sancto, The life of St. Paul of the Cross, Founder of the Passionists, Dublin 1868. Louis de Jésus, Saint Paul de la Croix, 4 éd. Paris 1888.

P. Albers, S. J. Kerkgesch. II.

27

Sluiten