Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

§ 158. Kerkelijke wetenschap.

443

Divi Pauli et septem catholicas Apostolorum epistólas commentarii -1) zeer dikwijls werd herdrukt; Augustinus Cahnet O. S. B. (f 1757), die naliet La 8. Bible en latin et en francais avêc un commentaire littéral et critique 2). Buitendien leverden zeer goede commentaren de beroemde kardinaal Franciscus Toletus S. J. (f 1596), Alphonsus Salmeron S. J. (f 1585), Jacobus Tirin u s S. J. (f 1636), Stephanus Menochius S. J. (t 1655), de geleerde Franciscus Tittelmans (t 1537) van Hasselt O. Cap. 3), Richard Simon (f 1702) die door Bossuet werd bestreden *).

2°. Ofschoon het kerkehjk recht5) veel minder beoefenaars had dan de dogmatiek, kon het toch wijzen op een aantal zeer uitmuntende vertegenwoordigers. Het is voldoende, de meest beroemde te vermelden. Zeer veel is gebruikt Martinus Azpilcueta (f 1586) gewoonhjk Navarrus genoemd, die professor was te Toulouse, Salamanca en Coïmbra en een groot aantal werken nahet. Hij werd als een der besten der XVI eeuw geprezen. Een grooten naam verwierf ook zijn leerling Didacus de Covarrubias (f 1577) om zijn degehjk oordeel, goede methode, helderen en zuiveren stijl8). Dan kardinaal Prosper de S. C r o c e (j- 1589), die de beslissingen der Bota uitgaf. Alle drie overtrof de geleerde Augustinus Barbosa (t 1648), wiens werken bijna een bibhotheek vormen, vooral voor de studie van bet pausehjk recht 7). Een evenzeer beroemd canonist was P. Anacletus Reiffenstuel O. S. Franc, (f 1703) boven anderen uitmuntend om zijn kennis der kerkehjke wetten 8). Niet geringer werd Prosper Fagnani (| 1678) geschat, die het bekende werk, Commentaria in quinque decretalium libros, uitgaf 9). Li Duitschland bloeide in de XV111 eeuw de Benedictijn Franciscus Schmier (f 1728) : Jurispru-

*) Duaci 1614 ; Moguntiae 1858—1860.

2) Paris 1707—1716 ; Wirceburgi 1789—1793, 19 vol. in 4°.

3) Alfons Paquay, Frans Tittelmans van Hasselt (Dec. 1502—12 Sept. 1537.) Onderzoekingen over zijn leven, zijne werken en zijne familie, Hasselt 1907.

4) Hist. critique du vieux Testament, Paris 1678. Henri Margival, Richard Simon et la critique biblique au XVII siècle, Paris 1900.

6) Hurter, Nomenclator lit. Tom. I—III, Oeniponte 1892 ss. Phillips, Kirchenrecht, B. 4.

•) Ed. Genevensis 1762, 5 vol. in fol.

') Opp. Omnia Canonica, Lugduni 1657 ss. 23 Tom. in fol. ; 1698 ss. 20 Tom. in fol.

8) Bomae 1831, Tom. 5 in fol. ■ Antv. Tom. 7 in fol.

9) Bomae 1661, 5 vol. in fol.

Sluiten