Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

§ 158. Kerkelijke wetenschap.

445

moraal had de beroemde kerkleeraar, de H. Alphonsus de Liguori (f 1787), vooral door zijn Theologia moralia en Homo Apostolicus. Een schrijver van groot gezag was ten slotte Eusebius Amort (f 1775): Theologia eclectica moralis et scholastica. Al werd de pastoraal hoofdzakehjk eerst in de XVIII eeuw als afzonderhjk vak behandeld, reeds vroeger waren zeer uitmuntende bijdragen geleverd door den H. Ca rolus Borromaeus: Litterae pastorales, Constitutiones synodicae, etc. 1); Franciscus Tolet u s S. J. : Instructio sacerdotum ; den H. Franciscus van Sales; Barth. de Martyribus: Stimulus pastorum 2), en den H. Pierre Fourier, die een Pratique des curés schreef 3).

7°. Als redenaars schitterden : in Polen Petrus Skarga S. J. (f 1612); in Frankrijk Bossuet (f 1704), Bourdaloue S. J. ( f 1704), Fénélon (f 1715), Fléchier (t 1710), Massillon (| 1742), Claudius de la Colombière S. J. (t 1682), H o u d r y S. J. (t 1729), Bretonneau S. J. (f 1741), Bridaine (f 1767), Mac Carthy;in Duitschland Joseph Wildt (j 1554), Justus Landsperg(t 1539), de H. Petrus Can i s i u s (f 1597), Michaël Helding (t 1561); in Itahë vooral Paulus Segneri S. J. (f 1694), Hieronymus van Narni O. Cap. (f 1622)), Antonius van Vercelli O.S.Fr. ; in Spanje de Zal. Joannes van Avila (f 1569), deH. Ludovicus Bertrandus O. P. (f 1581), L u d ovicus Granatensis(f 1585), Thomas van Villanova (t 1555); in Portugal Antonius V i e i r a (f 1697) 4).

8°. De hervorming van het kerkehjk leven leidde van zelf tot een hoogen bloei der ascese. De voornaamste schrijvers waren : de H. Ignatius van Loyola 5), die het beroemde boek der Geestelijke oefeningen nahet, dat, volgens de uitspraak van Franciscus van Sales, meer bekeeringen bewerkte dan het letters bevat. Ludovicus Blosius O.S.B. (f 1566) schonk ons zijn Geestelijke Gids •). Van de H. Theresia (t 1582) bestaat nog een reeks van heerhjke werken, bijzonder Via perfectionis en Castrum

!) Opp. Lugd. 1683 s. 2 vol.

2) Opp. lat., Rom. 1727, Tom. II.

3) Reims 1817.

4) J. Claudel, Les prédicateurs francais dans la première moitié du XVIII siècle, Paris 1904. A. Berga, Un prédicateur de la cour de Pologne etc, Paris 1916. Dezelfde, Les sermons politique de Pierre Skarga, Paris 1916.

*) In Documenta Ignatiana, Matriti 1919.

e) Opp. Omnia, Lovanii 1568; Antverp. 1632 etc.

Sluiten