Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

524

§ 165. De Kerk tegenover de revolutie en Napoleon I.

omdat de instructies en dispensaties x) aangaande de huwelijken in Frankrijk, den 28 Mei 1793 door Pius VI tot den bisschop van Lucon gericht, op het huwelijk van Napoleon niet van toepassing Iconden zijn. Bij het kerkelijk huwelijk van 1 Dec. 1804 had Napoleon geen consensus gegeven en zoowel Josephine als kard. Fesch en den Paus bedrogen, zoodat ook hier van een geldig huwelijk geen sprake kon zijn. In 1810 richtte Napoleon eerst het oog op Anna Polowna van Rusland, de latere echtgenoote van Willem II van Nederland. Toen de onderhandelingen mislukten, viel zijn keuze op Maria L o u i s e 2), dochter van keizer Frans I van Oostenrijk, die zich 2 April 1810 te Parijs met Napoleon verbond. Maar van dit huwehjk blijkt de geldigheid niet in foro externo, omdat de huwelijkszaak der vorsten den Paus is voorbehouden en bijgevolg de kerkelijke rechtbank van Parijs volstrekt geen bevoegdheid had, met betrekking tot het eerste huwehjk de echtscheiding uit te spreken. Haar uitspraak was daarom nietig en bijgevolg was het tweede huwehjk van Napoleon niet geldig in foro externo 3). Het kon derhalve niemand verwonderen, dat verschillende kaïcïinalen (dertien) weigerden, bij het kerkehjk huwehjk tegenwoordig te zijn, en hever den toorn van Napoleon trotseerden, dan door het bijwonen der plechtigheid hun rang te onteeren. Weldra ontvingen zij het bevel, de teekenen hunner waardigheid af te leggen en zich terug te trekken in kleinere Fransche steden (roode en zwarte kardinalen).

8°. Reeds lang waren de kardinalen gescheiden van den Paus, die aldus geen consistorie kon houden en zonder hun raad de door Napoleon benoemde bisschoppen niet wilde bevestigen : de keizer benoemde zijn mannen, de Paus zond geen bevestiging ; Napoleon het de door hem benoemde tot vicarii capilulares

!) „Curare fideles debere contrahere matrimonium coram testibus et quidem, quoad fieri potest, Catholicis, priusquam municipalitati se praesentes sistant, ut praescriptam a nationali conventu declarationem pariant. Et quoniam complures ex istis fidelibus non possunt omnino parochum legitimum habere, istorum profecto conjugia contracta coram testibus et sine parochi praesentia, si nihil aliud obstet, et valida et licita erunt." Pii VI Pont. Max. Acta, quibus ecclesiae cathol. calamitatibus in Gallia consultum est, Romae, Prop.fid. 1871, II, 15, No. 3. Wie zou durven volhouden, dat Napoleon bij zijn huwelijk geen wettig pastoor kon doen assisteeren ? Masson, Josephine répudiée, Paris 1901.

l) Helfert, Maria Louise, Wien 1873.

3) Rinieri 8. J., Napoleone I e Pio VII, Tom. II, cap. 26, p. 25 45.

Etudes religieuses (Dudon), 20 mai 1912, p. 488. Civilta Cattolica, 18 Aprile 1903, p. 168.

Sluiten