Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

530

§ 166. Pausdom en Italië.

Napoleon nam een andere regeering de caesaropapistische strevingen over1).

§ 166. Pausdom en Italië.

Wiseman, Herinneringen aan de vier laatste Pausen. Uit het Engelsch, 's-Gravenhage 1864. Hergenróther, Der Kirehenstaat seit der französischen Bevolution, Freiburg 1860. Ch. van Duerm, Vieissitudes politiques du pouvoir temporel des Papes de 1790 a nos jours, Lille (1890). Dr. A. J. Nürnberger, Papsttum und Kirchenstaat (1800—1870), Mainz 1879—1900, 3 Bde. Pierre de la Oorce, Histoire du second empire. Ouvrage couronné par 1'acadómie francaise, VII éd. 7 vols, Paris 1902 ss. vooral Tom. 2, 3, 5, 7, Biblioteca di storia ital. recente (1800—1850), vol. I, Torino 1907.

. 1°. Na den val van Napoleon kwam het Congres van Weenen2) (1814:—1815) bijeen, waarin ook kardinaal Consalvi als Pausehjk gevolmachtigde zitting had. Helaas, Pius VII moest ondervinden, dat ook h."er de macht en het geweld der verovering meer invloed had, dan de gerechtigheid en het volkenrecht. Want hoewel de Pausehjke regeering het herstel harer staten vroeg, ontving zij Avignon, Venaissin en een stuk van Ferrara niet terug. Nog eens moest Pius VII de vlucht nemen, toen M u r a t, de koning van Napels, na den terugkeer van N ap o 1 e o n (100 dagen) den kerkelijken staat veroverde. Lang duurde die ballingschap niet. Napoleon ging naar St. Helena 3) en M u r a t werd doodgeschoten. Na de nieuwe ordening van den kerkebjken staat bleef er de Code civil van Napoleon niet bestaan, wel de inrichting van het financieele beheer. Terwijl men de staatsschuld trachtte te delgen, bleven de secularisaties der Franschen van kracht. De ambtenaren, die zich het meest in anti-pauselijken zin hadden gedragen, zette Pius af en gaf aan

J) H. J. AUard, Antonius van Gils en de kerkelijke gebeurtenissen van zijn tijd, 's-Hertogenbosch 1875.

s) I. Rinieri S. J., I Congresso di Vienna e la S. Sede. La diplomazia pontificia nel sec. XIX, Vol. IV, Roma 1904. Dezelfde, Corrispondenza inedita dei cardinali Consalvi e Pacca nel tempo del congresso di Vienna (1814—1815), ricatava dall' archivio secreto Vaticano, Torino 1903.

') P. Gomard, Les origines de la légende napoléonienne. L'oeuvre historique de Napoléon a Sainte Hélène, Paris 1906.

Sluiten