Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

§ 176. Ontwikkeling der kerkelijke leer.

583

geloof en rede. Een ander schema : „Over de leer aangaande de Kerk" lag reeds lang gereed, maar bevatte de verklaring der onfeilbaarheid niet. Den 31 Januari 1870 boden nu 400 vaders een verzoekschrift aan, dat vooral tegen het Gallicanisme en Eebronianisme de onfeilbaarheid des Pausen zou worden gedefinieerd. Een geweldige beweging had dit verzoekschrift ten gevolge zoowel in als buiten het concibe. De minderheid der vaders teekende verzet tegen de meerderheid aan, omdat ze onvoorwaardelijk tegen de verklaring der onfeilbaarheid waren, anderen omdat hun de tijd daarvoor nog niet gekomen scheen. Reeds vroeger had H oh e n 1 o h e, toen minister-president van Beieren, een schrijven door Döllinger gesteld aan de verschülende hoven gericht, om deze tot verzet tegen de verklaring der onfeilbaarheid te brengen. De hoven gingen daarop echter niet in x). Den 13 Juh 1870 kwam de 85ste generale congregatie bijeen, waarin de definitie der onfeilbaarheid werd voorbereid. Van de 601 vaders stemden 451 met „Placet", 88 met „Non Placet" en 62 met „Placet juxta modum". Opnieuw wendden zich de tegenstanders der definitie tot Pius IX om opschorting van het decreet, hetgeen echter niet kon worden toegestaan. Nu deden 55 bisschoppen uit Duitschland, Oostenrijk en Amerika den Paus een schrijven toekomen, waarin zij opnieuw een negatieve stem uitbrachten, zich over de afwezigheid van de TV plechtige zitting verontschuldigden, maar tevens hun onderwerping aan den H. Stoel betuigden 2). Na hun vertrek had den 18 Juh de vierde zitting plaats. Behalve twee stemden de 535 aanwezige vaders met „Placet". Zoo werd de dogmatische bul Pastor aeternus aangenomen en plechtig gedefinieerd : Romanum PontijHeem, cum ex caihedra loquitur, id est, cum omnium Christianorum Pastor is et Doctoris munere fungens pro suprema sua Apostolica auctoritate doctrinam de fide vel moribus ab universa Ecclesia tenendam definit, per assistentiam divinam, ipsi in beato Petro promissam, ea infallibilitate pottere, qua divinus Redemptor Ecclesiam suam in definienda doctrina de fide vel moribus instructam esse voluit; ideoque ejusmodi Romani Pontificis definitiones ex sese, non autem ex consensu Ecclesiae, irreformabiles esse.

x) Denkwürdigkeiten des Fürsten GModwig zu Hohenlohe-Schillingfürst. Im Auftrage des Prinzen Alexander zu Hohenlohe-Schülingfürst herausgegeben von Friedr. Curtius, Stuttgart—Leipzig 1907,1, S. 351 ff.

2) Collectio Lacencis, Tom. VII, p. 993—994.

Sluiten