Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

20

Fransche accijnzen, inplaats van de Oud-Hollandsche imposten voor oogen had.

Reeds heet de chef dier toen vereenigde dienstvakken Directeurgeneraal der in- en uitgaande regten en accijnsen. En wel heet het 31 Dec. 1818 ingediend wetsontwerp nog „op den ophef der in- en uitgaande regten en de indirecte belastingen", doch op 15 April 1819 zijn de laatste woorden door accijnsen vervangen, zoodat Hogendorp in de zitting van 16 April d. a. v. kan zeggen: „II n' a pas un an que nous disions impositions indirectes, mais „le nom ne fait rien a la chose"24). In de bijzondere wetten op de verschillende speciën, na de algemeene wet van 1819 aangenomen, wordt echter het woord accijnzen nog zorgvuldig vermeden.

Eerst de stelselwet van 1821 geeft een systemathische nieuwe indeeling, waarin de accijnzen een eigen plaats krijgen en — nog een verdere stap —, hoewel zij dit in economischen zin zonder twijfel geworden waren, fiscaal-technisch niet meer behooren tot de indirecte belastingen, waaronder nu alleen registratie-, zegel- en successiebelasting worden verstaan25).

VI. Accijnzen en invoerrechten.

Aldus in groote lijnen geschetst, en tallooze plaatselijke en gewestelijke afwijkingen van den heffingsvorm op den achtergrond gelaten, de vóórgeschiedenis van het ontwikkelingsproces der accijnzen in Nederland.

Wellicht allereerst de eenige belasting die de steden hieven en dat op de toen bekende dranken, bij toenemende behoefte ook op andere artikelen, ja zelfs van bepaalde handelingen, althans op sommige plaatsen tegelijk opgekomen met — wellicht voortgesproten uit — stedelijke tolheffing, trof zij doelbewust (vgl. o.a. Tyszka, blz. 252) of indirect den consument. Want dat zal ten slotte toch wel steeds, althans in hoofdzaak, het gevolg geweest zijn van de heffing, of men zich daarvan voldoende rekenschap

84) Dat moet men ook wel zeggen, wanneer men in den Generalen staat (Handelingen 1819 blz. 349) houdende de ontvangsten op de verschillende regten, uitmakende het stelsel der accijnzen, ook het recht van de waag, de rondemaat en het binnenlandsch lastgeld aantreffen 1

Die systematiek is m.i. abnormaal en komt elders niet voor.

25) Hoe abnormaal dit is kan ook hieruit nog blijken, dat in de inhoudsopgaven der serie Beslissingen in Belastingzaken na de invoerrechten en de accijnzen, wordt opgenomen een rubriek verdere indirecte belastingen.

Sluiten