Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

24

Aken, „van de goederen, die met inkomende rechten zijn belast ? „Is dan de suiker niet evenzeer voor het gebruik bestemd als het „zout ? Niemand zal immer kunnen begrijpen, dat men ernstig „kan staande houden, dat het zout, de wijn, de brandewijn, alle „voorwerpen, die wij van buitenslands trekken, en waarvan vol„gens het stelsel der indirecte belastingen (= nu accijnzen) de „rechten bij den invoer worden geheven, artikelen zouden wezen, „die met een recht kunnen bezwaard worden, dat men indirect of „op consumtieve middelen noemt, terwijl de suiker, de koffie en „honderd andere artikelen, die wij evenzeer van buitenslands „trekken, en waarvan de rechten evenzeer bij den invoer moeten „worden geheven, die insgelijks tot de consumptie strekken, „alleen bezwaard zouden mogen worden, met een belasting die „men inkomend recht noemt. Ook geloof ik niet, dat er eenige „terugwerkende kracht zal worden gegeven, evenmin aan het „Tarief der belastingen, die men goed gevonden heeft inkomende „rechten te noemen, als aan dat der belasting, die men indirecte „belasting of belasting op de consumtieve middelen heeft gedoemd, want, zooals ik reeds gezegd heb, alle die voorwerpen „zonder onderscheid, behooren onder dezelfde categorie te „worden gerangschikt en zijn allen voorwerpen van eenvoudig „vertier."

Duidelijk blijkt uit dit betoog de twijfel aan de juistheid der gemaakte wettelijke onderscheidingen. Gesteld zooals de Heer van Aken het deed (hij vergelijkt ingevoerde suiker bij ingevoerd zout) zal niemand, ten minste niet onder huidige omstandigheden, zijn stelling betwisten. Doel toch zoo van het invoerrecht, als van den accijns op een levensmiddel, hier te lande is, zoowel toen als nu, om de consumtie, het verbruik, hier te lande te belasten. Het ligt dus in zekeren zin, voor de hand, die te belasten op dezelfde wijze, onder denzelfden naam. Doch de Heer van Aken zal zeer goed geweten hebben, dat men toen ter tijde het invoerrecht geheel anders zag dan het middel van consumptie, nl. mede als een middel om hetzij binnenlandschen handel (distributiearbeid) en scheepvaart (aanvoer op nationale vaartuigen) hetzij om de nijverheid te beschermen. Bovendien bestaan er tal van andere, ook nu nog van belang zijnde, verschillen tusschen beide heffingen. Bezie slechts het geheel van elk der heffingen naast elkaar ! Aanstonds valt het dan op, dat accijns uitsluitend is gevestigd op goederen voor verbruik-door-iedereen, het terrein der

Sluiten