Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

38

moeilijk te verdedigen zou zijn, thans nieuwe moeilijkheden met een ander stelsel te riskeeren.

De Regeering van 1863 noemde niet het Geslacht. Waar schapen, varkens- en paardenvleesch, visch, kip, konijn onbelast zijn, lijkt mij deze heffing zeer wel te verdedigen. Slechts het controlesysteem, dat ook de perceptiekosten onnoodig hoog maakt, eischt verzorging. Het benaderingsysteem dient te worden vervangen door een belasting op het gewicht37).

Alleen de accijns op Zout is aan eenige bedenkingen onderhevig. Zij werkt als een hoofdgeld, doch is de aangewezen belasting, om de lagere volksklassen, die men niet geheel kan vrijstellen, ook mee te laten betalen 38). Bovendien is de prijs van het Zout, den accijns inbegrepen, zóó matig, dat de behoefte aan het artikel ook van de armsten voldoende wordt bevredigd. Zie ook Treub blz. 143. Een ander bezwaar tegen dezen accijns is echter, dat het aantal vrijstellingen — Zout wordt voor tal van andere doeleinden buiten de menschelijke consumptie gebezigd — de perceptiekosten onredelijk heeft opgedreven tegenover de opbrengst. Aan te bevelen ware daarom m.i. theoretische bezwaren niet te doen gelden en het grootste deel der vrijdommen te laten vervallen en des noods tegelijk den accijns te verlagen.

Eenigszins abnormaal is de situatie t. a. v. den accijns op den wijn. Wijn in engeren zin wordt toch hier te lande niet vervaardigd; wèl was dit in de Zuidelijke Nederlanden het geval. En waar nu de wijn onder de alleroudste, stedelijke accijnzen naar toenmalig begrip, onder de muurvaste „gemeene middelen" der Republiek, behoorden en ook in Gogels stelsel een impost op dèn wijn voorkwam, zou het daarom reeds voor de hand hebben gelegen ook den wijn onder de Rijksaccijnzen op te nemen. Dat alleen, naast het uit het verbruik blijkend verteringsvermogen zou reeds voldoende moeten zijn, om de belasting te handhaven.

37) De drie Centrale Landbouworganisaties hebben in Aug. 1927, m.i. op ten deele onjuiste gronden, op afschaffing aangedrongen. Deze accijns is de eenige, welke ten deele van den consument qls zoodanig rechtstreeks wordt geheven. Waar echter in de praktijk alleen landbouwers zelf slachten, zijn het feitelijk ook hier de producenten die betalen; producent en consument zijn — wat natuurlijk bij alle accijnzen kan voorkomen — dan vereenigd in denzelfden persoon.

3S) Een eigenaardigheid t.a.v. de accijnsheffing op dit artikel is, dat van het zout, verkregen uit de Kon. Ned. Zoutindustrie te Boekelo alleen accijns wordt geheven van het zuiver chloor-natrium gehalte in het zout vervat.

Sluiten