Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

i6

LIEFDESBRIEVEN

schrijven. Toen Weid ik ook een dagboek bij, dat ik tot mijn onbeschrijflijken spijt, aandoenlijk-plechtig begraven heb, toen wi) verhuizen zouden. Ik zou zoo graag wat meer weten van mezelt... hoe ik langzaam geworden ben, tot wat ik nu ben...

O ik geloof, dat men mij voor heel koel en onverschiwg houdt, en in mijn uiterlijk leven ben ik dat ook; ik begrijp soms met, hoe alles zóó langs me heen kan gaan... maar 't eigenlijk ik van mijn diep innerlijk bestaan, is geloof ik, heel hartstochtelijk, héél gevoelig en voor indrukken vatbaar...

Ik vraag niet eens, of al deze dingen U wel interesseeren, ik volg mijn eigen wil maar weer... .

Er is iets in me, dat ik niet begrijp: hoe komt het toch, dat ik, die in mijzelve alles vind, wat ik behoef... soms zoo zwaarmoedig ben en dat de grond-toon van mijn denken haast altijd weemoed is? En toch is het mooi in mijn droomenland, en ik voel er mij gelukkig... .

Nu moet ik eindigen, deze brief wordt te lang...

Steeds met mijn beste groeten

Jeanne Reyneke van Stuwe

* *

Ede (Gld.) Villa Zonneberg 29 Maart '99

Geachte Freule,

Het zal mij een eer en een genoegen zijn U te mogen ontvangen, Maandag 3 April a.s. Vriendelijk verzoek ik U, mij den trein te willen schrijven, waarmede U denkt te komen, dan zal ik op het perron zijn en hoop U onder al die gezichten te ontdekken of door U ontdekt te worden. Gemakkelijk kan het U misschien zijn, te weten, dat ik langer ben dan de meeste menschen en een donkere

manteljas draag. — ... 1. 1

De reden, dat ik van dien naam Nonnie wist, is heel eenvoudig.

Toen ik Uw bundel pas gelezen had, kwam mijn vriend Boeken

bij mij. Ik wees hem het boek, en zeide hem, dat ik er over schrijven

eing, want dat het mooi was. „Hé!" zeide hij, toen hij het opnam. „Die schrijfster ken ik,

Sluiten