Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TWEEDE PERIODE

121

teere plant. Och, door sympathie krijg je aües van mij gedaan!

Met een ontzettend verlangen naar je bijzijn kust je heel liefhebbend

je Willem-voor-altijd

Ik zou dit blaadje wel hebben willen vol-schrijven, maar ik moet nu weg. Tot morgen, Hef!

Ik snijd het laatste witte blaadje er maar af, want ik merk, bij het wegen, dat mijn brief, als het lak er nog bijkomt, waarschijnlijk te zwaar zou wezen voor enkel port.

* *

Liefste, beste, Ik bedenk me, dat ik morgenochtend boodschappen moet gaan doen, en schrijf dus nu nog maar even.

Als ik 's avonds mijn brieven aan jou weg-brengen ga, - dat doe ik altijd met een langen, zwarten rotonde-mantel om, en mijn hoed diep in de oogen, want, bon Dieu, 't is eigenHjk aUesbehalve comme il faut! - dan loop ik altijd heel-langzaam, en ga wel eens een eindje den landweg op, maar vanavond was er een man, die zich omkeerde, nadat ik voorbij-geloopen was, en iets mompelde, en toen ben ik letterlijk naar huis terug-gevlogen. Je ziet: moedig ben ik aHesbehalve! (Ja, toch geloof ik, dat ik t soms wel eens ben, - maar mijn deugden, - als ik die heb, zetelen eigenHjk aUemaal in mijn geest.)

De menschen zouden zeggen: „ja, dan moet je maar niet zoo onconventioneel doen", 'tls waar, dat ik mijn daden nooit aan de goedkeuring van de groote menigte heb onderworpen; maar ik voor mij vind, dat iedereen absoluut-vrij moet zijn, in wat hij zeggen en niet-zeggen, in wat hij wèl of niet wü zwijgen. Kan jij je voorsteUen: vertrouwelijkheid door dwang? Neen, metwaar, liefste? je denkt hierin zooals ik? -

O, Hef, 'tis zoo zahg, 't zoete, streelende besef, dat jij er ben, en van me houden wüt, en mij vergunt iets in je leven te zijn! O, Hef, dat ik misschien iets voor je kan wezen, - o, dat ik je misschien iets terug-geven kan voor het eindeloos-groote geluk, dat jij mij geeft. O, Hef! Hef!

Hoe trotsch en koel en gesloten ik ook scheen, toch smachtte ik diep-innerUjk naar een mij machtig-overheerschende passie, die

Sluiten