Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

T30

LIEFDESBRIEVEN

't Zal zoo verschrikkelijk prettig wezen, als je er bent. Want we kunnen, door één uur met elkaar te spreken, 't veel meer eens worden en veel meer begrijpen van elkaar, dan je door een week van correspondentie bereikt. Vind je dat óók niet?

Dat schrift met verzen van je bewaar ik natuurlijk goed achter slot, en ik behoef je niet te zeggen, dat ik er niemand iets van laat zien.

En dan nog eens, je hoeft werkelijk niet bang te zijn, dat je geluk, - zooals je 't zelf noemt, en ik zal ook al mijn best doen, om te maken, dat het werkehjk je geluk wordt en blijft, - dat je geluk, zeg ik, niet bestendig zou zijn. Ik ben niet zóó jong meer, dat ik, in een opwelling, ondoordachte dingen zou doen die ik 't volgend oogenblik wéér ongedaan zou wenschen: ik vind jou goed en prachtig en onontbeerlijk voor me, dus, stel je, in Godsnaam, op dat punt gerust. Door jou verander ik geheel, en beweeg me veel ongedwongener en natuurlijker onder de menschen dan vroeger.

Het is nu vier uur 's middags en ik ga dezen brief wegbrengen, dan krijg je hem waarschijnhjk vanavond laat nog wel. Dit was anders mets als een kort briefje, met mededeelingen, die ik in mijn morgenbrief vergeten had.

Ik kus je de hand, en geloof jij in de onveranderlijke toewijding, als altijd, van

jouw Willem die altijd mét jou wil zijn geheel-en-al * *

O, hefste, hefste, weet je, wat me zoo ontzettend blij heeft gemaakt? Dat je me hebt geschreven, dat die sceptische uitlating van jou, je weet wel, me niet moest hinderen. O, zie je, dat vind ik zoo oneindig heerlijk, want dat bewijst, hoe je vóelde, dat ik er me iets van kon aantrekken, en nu begrijp je dus dien opgewonden brief van mij ook wel.

O, ik was zoo innig gelukkig vanmorgen weer, want je schrijft zoo goed en hef, - o, ik kan je niet zeggen, hoe verrukt en gelukkig en dankbaar ik ben, als je zoo tot me spreekt.

Neen, ik zal niet meer op dien landweg gaan; 't was eigenlijk ook wel een beetje gek, hè, dat ik 't deed, en dus mijn eigen schuld.

O, allerhefste hef! Nu nog maar een paar dagen, en dan wordt

Sluiten