Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

17°

LIEFDESBRIEVEN

ik je echt ergens in hielp. En dan ook, ik wou zoo graag iets hebben, waaraan ik me wijden kon, dat mijn gedachten afleiding gaf. Zal ik Latijn gaan leeren? Maar ik wou zoo heel graag, dat jij, als je 't wilde, en je had tijd ervoor, 't me leerde, later. Óf zal ik nü al beginnen? Dan is 't misschien ook niet zoo vervelend voor jou, als ik over den aanvang heen ben. Of zal ik weer aan een nieuwen roman beginnen? Maar ik ben bang, dat dat niet zal gaan, omdat ik veel te weinig bestendigheid in me heb op 't oogenbhk. En dan ook wou ik hever afwachten, hoe devg ontvangen wordt. Zal ik iets gaan vertalen, iets moois, iets groots? Of wat zal ik toch doen? Toe, help me eens, Lief, en schrijf me dan, wat je denkt. Wil je dat doen?

Nu zal ik dezen maar sluiten, want ik zal dadehjk om te koffiedrinken worden geroepen.

Dag, eenige Lief, aller-eenigste, die ooit voor mij kan bestaan!

Altijd jouw eigen Jeanne

Bussum, Parkzicht Juni '99

Allerengelachtigste Lief,

Vergeef me dat afschuwelijke woord, maar ik weet niet goed, hoe mijn blijdschap te uiten, nu je weer wat minder neergedrukt schijnt. Och! 't is misschien maar „schijnt". Toch ben ik bhj, dat mijn troostbrief je wat heeft opgebeurd. Maar, Lief, verzwijg mij je verdriet toch nooit. Zie, ik ben op de wereld, om jou vreugde te geven en hoog genot en pleizier oneindig: maar mag ik je dan geen troost geven ook, als je 't soms hard en beroerd hebt in jezelf? Dien zal je mij immers óók willen geven, als ik er om vraag? Ik vind je heusch niet klagerig of zeurderig of kinderachtig. En je moet nooit met je verdrietjes apart van mij gaan staan; waar ben ik anders goed voor, dan om die te verminderen, o, magnifieke, diep-echte Schat? En wou je werkelijk zoo graag iets voor me doen, wat je moeilijk valt? Welnu, dan moet je mij je „snoes" noemen, en zeggen, dat ik inniger dan Jan Bosmans ben. Wil je dat heusch doen?

Sluiten