Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DERDE PERIODE

223

wil gaan vertalen. Hoe komt ze daartoe?" De mogelijkheid bestaat ook, dat hij over het te vertalen werk, dat jij hem voorstelt, iets in het midden brengt, of er iets over vraagt. Dan dien je er toch iets van te weten. Vind je mij nu niet een erg praktischen jongen?

Je plan heeft mij, door al mijn moeihjkheden heen, zoo heerhjk opgeruimd gemaakt, vandaag. Want ik ben nu plotseling hcht gaan zien in de 't eerst-op-handen-zijnde toekomst. Verbeeld je, dat ik tegen den winter al voor goed naar den Haag kon gaan! Met 1 Oct. a.s. bijv.! Dit zijn nu natuurlijk nog wel droomen, maar absoluut hersenschimmig is het toch niet meer. Ik vind het natuurlijk veel prettiger om biT jou te wezen, dan jij om bij mij te zijn, maar, geloof me, ik zal je het leven zoo heerlijk-gezellig en rustig-aangenaam maken, dat je eindelijk gaat denken: „Ik geef den brui aan mijn „alleen-zijn, want het is veel aangenamer voor me, om met Wülem „te zijn". Heusch, we zuüen met elkaar omgaan als twee jonge goden, en praten en lachen en wandelen en trammen, en lezen en schrijven, droomen over de toekomst, en al je moeiten en kwellingen samen bespreken, terwijl ik vóór je zal staan als een open boek, waar je in mag lezen, wanneer je maar wü. Dan zal je het leven, denk ik, wel wat anders in gaan zien: er zal weer een lach op je hppen komen, zooals er nu reeds een om de mijne speelt, als ik aan al 't geluk denkt, dat jij mij geeft.

O, Lief! je bent zoo'n heve, eindelooze schat! Vind jij 't misschien ook een beetje heerhjk, om samen met mij door de wereld te gaan, kalm-yriendehjk naar buiten, met vast gelaat, maar tusschen ons, ons eigen leven, waar niemand iets van weet, van vriendehjken ernst en vroohjk pleizier, van wülen en werken, van zachtheid en goedheid, waarin wij niet zuüen zijn als twee, maar als één, waarin jij den last van je leven op mij zult werpen, en ik de kracht zal putten uit je vriendehjk-glanzend oog? Geloof me, het leven zal heerhjk en wonderbaar worden voor jou zoowel als voor mijl

O, als je eenzaam op je kamertje zit, en je voelt je soms treurig worden, zonder dat je zelf goed weet waarom, zooals je schrijft, denk er dan maar eens aan, dat er een mensch op de wereld leeft, de mensch, die je het naaste staat door je eigen vrijen wü, en dat die mensch tienmaal meer om jou geeft, dan om zijn eigen ik, omdat jij zijn leven zóó heerhjk mooi hebt gemaakt, als hij niet had gedacht, dat het worden kon.

O, Lief, het zou een beetje banaal hjken, als ik weer zei: „Ik

Sluiten