Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

240

LIEFDESBRIEVEN

(Zonder brief) Voer Willem

Zie, 'k smeek het u, de handen saam-geslagen, En knielend diep, - als radelooze bée: Stil mijn onlijdbaar, duldloos levenswee,

O, help mij, help mij toch mijn leven dragen!

Ik ben gelijk een door het stormen-jagen

Ver weg-gedreven van de veilge ree,

Verloren vaartuig op de wereld-zee, Een slingrend schip op de' oceaan der dagen...

O, laat mij niet vergaan in 't ongewis, Geweldig woelen van de levenspijnen...! Laat mij niet machteloos in smart verkwijnen,

Die sterker dan mijn geest- en wilskracht is!...

O, red mij, red mij, Lief, - o, geef mij rust! Leer mij geluk!... maak mij gduk-bewust!...

* *

Lees dit eerst

Willem, heb je wel eens op een brief gewacht, totdat je dacht, ziek te worden van verlangen, zoo brandend-ellendig als je van binnen was? Dan kan je je een beetje voorstellen, hoe diep-dankbaar-blij ik was met den jouwe, dien ik zooeven ontving. Vind het niet flauw of kinderachtig van me, maar ik heb vandaag zooveel tranen geweend, als om een groot, werkelijk leed. Ik zal je nooit meer, nooit meer zoo schrijven, Lief, ik beloof het je, als in mijn vorige brieven. Eerst had ik je dezen brief nu maar niet meer willen sturen, maar er staan toch dingen in, die je weten moet, en ik ben eigenlijk te moe, om hem over te schrijven.

Wat ben je toch goed, innig en eindeloos goed, om me zóó te antwoorden op alles wat ik geschreven heb. Ik kan niets anders zeggen dan: ik dank je, - maar ik meen het héél-diep en oprecht.

Voor altijd

jouw eigen Jeanne

Sluiten