Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

278

LIEFDESBRIEVEN

Bussum, 24 Juni '99

Jeanne, Liefste, weet je, wat ik 200 heerlijk zou vinden? Dat je je ten allen tijde 2eker van mij ging gevoelen, en dat je 0112e verbintenis beschouwde als iets, dat 200 uit den aard der dingen voortvloeide, dat zóó natuurhjk was, en zóó heelemaal van zelf sprak als dat tweemaal twee vier is, en dat de 2on altijd weer opkomt in het Oost. Want 2ie nu eens je brieven; ze waren niet aUemaal even heerhjk, dat weet je zelf wel, maar er is toch niet één bij, dien ik nooit meer over zou wülen lezen. Want in geen van je brieven heb je ergens getoond den een of anderen kwaden wü. Want als die er was geweest, hoe gering ook van omvang of intensiteit, dan had ik, als mensch, die opperst-gevoehe is voor zielsindrukken, toch zeker, al was 't maar voor een oogenblik, een beetje verkoeling in mezelf moeten merken. Maar verkoeling, dat verzeker ik je, is door geen van je brieven bij mij te voorschijn gebracht, zelfs niet voor een enkele minuut. Ik werd aUeen soms een beetje verdrietig, verdrietigheid, die zich vutte in meegevoel voor jou.

O, als ik in den Haag ben, dan krijgen we een heerhjk leventje met ons beiden, gezellig en vroohjk en verstandig en gevoelig, o, daar verheug ik me nu al, bij de enkele gedachte, zoo vreeselijk op! Dan word je luchtiger en lustiger, en je krijgt meer pleizier in allerlei dingen, omdat je als gedragen wordt op mijn bijna altijd goed humeur. Ik zal natuurhjk wel eens stiUer zijn den eenen keer dan den andere, maar wreveligheid of nukkigheid of zulke dingen, die hoef je van mij absoluut niet te verwachten en ook geen ongedurigheid. O, ik zeg je, je wordt een heel ander wezen, heel andere dingen van je, die nu nog maar half-bewust zijn of erg sporadisch, komen dan naar de oppervlakte, en worden je zoo gewoon als het brood, dat je eet. Je zal je eigen ik op het laatst heelemaal niet meer kennen, zooals het dan, ik zeg niet: verandert, maar zich breeder ontwikkelt, en je wordt van een eenzaam-peinzend meisje een gelukkig-werkend en bhj-denkend mensch. Nu, heve AUerhefste, het is één uur 's nachts en ik spring nu maar in mijn bedje, in de hoop, dat ik straks wat moois van je droom. Wat ben ik toch eigenlijk een saaie Piet, vind je óók niet?

Jouw eigen Wülem

Sluiten