Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

332

LIEFDESBRIEVEN

me hebben zou. Ach, feitelijk kan je er niets aan doen en ik weet wel, dat 't dus noodeloos is tegen je uit te klagen... maar als ik iets voor je verzwijgen moet, iets, waarvan ik heelemaal ben vervuld, dan zouden mijn brieven onaangenaam-koel en hinderlijkhard worden, en je 2ou het toch merken, dat er iets was, en net onprettig vinden, dat je de oorzaak niet wist. Ach, Lief, maar als ik je 200 eens iets geschreven heb, wat ik niet inhouden kon, dan is 't wachten op een antwoord van jou 200 martelend en afmattend; o, dat enerveert me zoo, en drukt als een obsessie op me, en belet me iets te doen. Ach, ik weet 't niet, ik weet 't bijna nooit, of ik goed doe of kwaad! Maar als jij soms eens verdriet hebt door mij, bedenk dan maar, dat mijn droefheid veel grooter en dieper is, clan 't voor jou bij mogelijkheid kan wezen.

Willem, ik houd van je, ik weet het nu vast en voor altijd; het is me nu volkomen bewust, dat ik je liefheb, zooals men den manvan-zijn-leven liefhebben moet, opdat beider bestaan er door vergelukkigd wordt, - zooals men maar ééns in zijn leven liefhebben kan, met een liefde, die als zij sterft, ziel en lichaam doet medesterven. ■

En nu je het gelooft, dat ik je liefheb, nu weet je ook, dat ik je nooit expres leed heb gedaan, en dat mijn eigen verdriet veel zwaarder en erger was, dan jij ooit vermoeden kon. Dus, Willem, noem het geen gebrek-aan-vertrouwen of kleingeestigheid, als ik klaag, in overdreven sentimentaliteit, want ach, dat alles is het heusch heelemaal niet, - je moet er maar een beetje geduld mee hebben! Ik zal wel leeren tevreden met het heden te zijn. Zeg maar eens tegen me, dat ik dat moet zijn, dat zou me meer en beter helpen, dan de onophoudelijke keeren, dat ik 't mezelf aan 't verstand te brengen tracht.

Lief, 't is wel heel erg onaangenaam voor je, dat ik opeens en schijnbaar zonder reden, soms zoo hevig-geëmotionneerd kan zijn. Maar ik geloof, dat jij ook wel eens onderhevig bent aan die plotselinge wisseling van sterrimingen, is 't niet, Lief? dus zal je 't misschien ook wel een beetje van mü begrijpen.

Lief! ik wou, dat ik anders was. Gelijkmatiger van karakter, niet zoo eensklaps door iets getroffen en daar direct op reageerend zooals nu. Dat zou voor jou zooveel rustiger en prettiger, en voor mijzelf zooveel gelukkiger zijn.

O, Lief-van-mijn-Leven! als je mij nu even aanzien wilt, dan

Sluiten