Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

334

LIEFDESBRIEVEN

doen, - maar stel het je een oogenblik vóór: dan zou ik je stü-droevig aanzien en mijn hoofd tegen je aanvlijen, en dan zou ik zeggen: „Jeanne, ga je gang, al doet het mij verdriet, maar laat mij dan mijn „hoofd zoo stil tegen je aanhouden, dan voel ik beter, dat jij 't bent, „die zoo doet."

Geloof je nu, Jeanne, dat ik jou liefheb, onvoorwaardelijk en kan ik het je duidelijker zeggen? En zal je er nu nooit meer aan gaan twijfelen, evenmin als ik aan jou twijfel? Voel je 't nü, begrijp je 't nü, hoe mijn liefde voor jou door mijn heele wezen zit als een electrische stroom, die in zichzelf terug-keert, zoolang je niet bij me bent, maar die overspringt op jou, zoodra ik je zie?

Zet toch alle twijfelingen uit je hoofd, want dat zijn niets dan gedachte-processen, die op niets berusten dan op weer andere gedachten van jou, maar die allen grond van waarachtige werklijkheid missen, en die tot niets kunnen leiden dan dat je verdriet krijgt in jezelf en door jezelf. Want ik heb je lief, dat zweer ik je, voor nu en voor altijd! En mijn teerheid-voor-jou, mijn overgave-aan-jou, mijn wil-om-jou-gelukkig-te-maken zijn eindeloos! zoowel eindeloos in tijd als in constante kracht!

Absoluut en zonder eenige terughouding

jouw eigen Willem

* *

O, Liefste, ja, ik geloof je nu, - ik wéét, dat ik nu niet meer twijfelen zal. Want na dien goddelijk-rustigen, kalm-overtuigenden brief van jou is het zoo vredig in me geworden, en komen er weer allerlei bhj-gelukkige gedachten in me op. Want o, Lief, ik ben véél bedroefder geweest dan ik je geschreven heb; ik heb in mijzelf zoo'n vreeselijk verdriet gehad. Maar nu beloof ik je, op mijn eerewoord, dat ik, zoodra ellendige gedachten me weer beginnen te pijnigen, ze weg-dringen zal met al de krachten, die in me zijn. Want ik besef nu wel, dat 't maar noodeloos jou en mezelf kwellen is, al doe ik het dan ook ondanks mijzelf. Ach, Lief, jij kent immers zelf melancholie, en weet, dat die je besluipen kan op de onverwachtste oogenblikken...

Lief, dat aardige beeld, dat je gebruikt, is eigenlijk heelemaal juist, en ik knikte, toen ik 't las.

Sluiten