Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

346

LIEFDESBRIEVEN

zelf een ander, mijn eigen leven leef. Neen, Jeanne, de brieven, die ik je schrijf, zijn net leven zelf, mijn leven, dat ik in blindelingsch vertrouwen aan je overgeef, omdat ik je liefheb, je liefhebben moet en je liefhebben wil ook. Zie, en ik, die dit schrijf, ik ben geen schijnbaar levende uit een roman of zoo, ik ben een werkelijklevend mensch, die zich goed voelt en zuiver en krachtig en liefhebbend en heelemaal open voor jou alleen. Ik bied je mijn ziel, en ik bied je ook mijn bloed, als dat je van dienst kan zijn. Tracht een beetje met je gedachten in mij te leven, zooals ik dat, door al mijn andere dingen heen, altijd in jou doe. O, ik bezweer je, hefste, eenige, je Zelf is niet goed voor je, je zelf maakt je allerlei dingen wijs, die niet bestaan, en de eenige mensch op de wereld, die net, zichzelf vergetend, goed en eerlijk met je meent, ben ik. Vlieg dan in je gedachten naar mij toe, ik smeek het je om jouwentwil, want dan zal je hefde vinden en blijdschap en vrede. O, Liefl ik weet het zoo! want dergehjke dingen als jij nu in jezelf ondervindt, die heb ik zelf ook moeten lijden vroeger, maar sinds ik jou hefheb, vertrouw ik volkomen op de toekomst, die eens een heerhjk heden zal zijn!

Het geluk, o, geloof me toch, staat nu niet zoo heel ver van je, - wacht het dan ook met een glimlach af. Het komt al nader, en je zult het eens vlak voor je, oog in oog zien, en dan gaat het nooit meer weg. Want ik heb je onuitsprekehjk-diep hef!

Geheel jouw eigen Willem

* *

Ach, Liefste, ik heb je gisteravond wel geschreven, of ik je, als je 't te druk had, de fragmenten maar niet sturen zou, maar, ach, Lief, ik wou toch zoo ontzettend, verschrikkehjk, onuitsprekelijk graag, dat je ze wèl lezen wou. Want o, zie je, als ik er zelf over denk, dan krijg ik weer net zoo'n heerlijk, vreugdig gevoel over me, als bij de herdenking aan mijn roman, - maar dat beteekent natuurhjk niets; een eigen oordeel is zelden objectief, en nu zou ik zoo dolgraag, zoo vreeselijk graag van jou weten, of ik me ook soms vergiste. Lief, misschien ben je er wel in één uur doorheen, en bij een vluchtige lezing weet je er al wel genoeg van, denk ik. Willem, Liefste, zou je 't voor me wülen, of hever, zou je 't voor me kunnen doen? Ben ik nu te veeleischend en bezorg ik je al te

Sluiten